(Daniel Lavoie)

(Daniel Lavoie) - znany z pracy przy tego typu projektach: «Le Grand Concert de la Francophonie célèbre Jean-Jaques Goldman» (2025), «Le Grand Concert de la Francophonie célèbre Jean-Jaques Goldman» (2025),

Daniel Lavoie (urodzony jako Joseph-Hubert-Gérald Lavoie 17 marca 1949 roku) to kanadyjski muzyk, aktor i piosenkarz, najbardziej znany z utworu „Ils s'aiment” oraz roli Frollo w musicalu „Notre-Dame de Paris”. Wydaje albumy i występuje na scenach w Kanadzie i Francji, a także koncertuje w Kanadzie i Europie.

Daniel Lavoie urodził się w Dunrea w Manitobie 17 marca 1949 roku. Włada biegle językiem angielskim i francuskim, ponieważ jego rodzina należała do niewielkiej francuskojęzycznej społeczności w przeważająco anglojęzycznej prowincji. Jest najstarszym z sześciorga dzieci. Jego ojciec był sklepikarzem, a matka gospodynią domową. Jako mały chłopiec Daniel brał lekcje gry na pianinie u zakonnic, a edukację muzyczną kontynuował w francuskojęzycznym jezuickim internacie Collège de St-Boniface (obecnie Université de Saint-Boniface) w dzielnicy St. Boniface w Winnipeg w Manitobie.

W 1967 roku Daniel Lavoie wygrał konkurs dla singer-songwriterów organizowany przez CBC w programie telewizyjnym „Jeunesse Oblige”. Wkrótce potem zaczął koncertować po klubach muzycznych Quebecu z zespołami (najpierw Spectre, potem Dieu de l'amour vous aime). W tym czasie zmienił imię z Gérald na Daniel. W 1973 roku Daniel Lavoie nagrał swój pierwszy singiel „Marie connue”, a w 1974 roku drugi, „S'endormir pour une rose”. Jego pierwszy album „A court terme” (1975) odniósł umiarkowany sukces. Jeden z utworów z tej płyty, „J'ai quitté mon île”, stał się szczególnie popularny we Francji, a także w Portugalii i Brazylii. W 2009 roku słuchacze radia CBC wybrali „J'ai quitté mon île” spośród 49 kanadyjskich piosenek wszystkich gatunków, które najlepiej definiują wizerunek kraju dla Baracka Obamy, aby przekazać mu je na iPodzie z okazji jego zaprzysiężenia. Drugi album, „Berceuse pour un Lion” (1977), został dobrze przyjęty w Quebecu i zawierał kilka hitów („Dans le temps des animaux”, „La Vérité sur la vérité”, „Berceuse pour un lion”), jednak to trzecia płyta, „Nirvana bleu” (1979), przyniosła Danielowi Lavoie prawdziczne uznanie w Quebecu. Koncertował w całym Quebecu, a także występował we Francji (w 1980 roku w Théâtre Montparnasse w Paryżu). Jego popularność jako artysty estradowego rosła. W 1980 roku otrzymał swoją pierwszą nagrodę Félix dla najlepszego męskiego wokalisty roku. Wiele kolejnych miało nadejść później. W 1981 roku Daniel Lavoie wydał swój pierwszy album w języku angielskim „Cravings” oraz czwartą płytę w języku francuskim „Aigre doux”.

Rok 1984 był punktem zwrotnym w karierze Daniela Lavoie wraz z wydaniem albumu „Tension Attention” (tytuł europejski: „Ils s'aiment”). Jeden z utworów z tej płyty, „Ils s'aiment”, stał się wyjątkowo popularny, a jego singiel sprzedał się w nakładzie 2 milionów egzemplarzy. Utwór został przetłumaczony na kilka języzzyków i wykonany przez dziesiątki artystów, m.in. Anę Belén („Ellos se aman” po hiszpańsku), Richarda Cocciante’go (po włosku i hiszpańsku), Diane Dufresne (po francusku), Paulo Gonzo („Ridiculous Love” po angielsku) oraz Ramsesa Shaffy’ego („Regenboog” po niderlandzku). „Ils s'aiment” i „Tension Attention” przyniosły Danielowi Lavoie liczne nagrody zarówno w Quebecu, jak i we Francji. W tym samym roku Daniel stworzył swój solowy program koncertowy „Hôtel des rêves”, który prezentował zarówno w Quebecu, jak i w Europie. ...

Źródło: Artykuł „Daniel Lavoie” z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA 3.0.

Najważniejsze dzieła (Daniel Lavoie)

Cała filmografia (Daniel Lavoie)