(Merle Palmiste)

(Merle Palmiste) - znana z pracy przy takich projektach: «Eerie Fairy Tales» (2019), «Kõhedad muinaslood» (2019), «Ko zina Klusā Gerda» (2020), «What Silent Gerda Knows» (2020),

Merle Palmiste (ur. 1 listopada 1970) jest estońską aktorką teatralną, filmową i telewizyjną.

Merle Palmiste urodziła się w Tallinie i wychowywała w dzielnicy Õismäe. Jej ojciec był inżynierem, a matka księgową. Uczęszczała do szkół podstawowych i średnich w Tallinie, kończąc 9. Szkołę Średnią w Tallinie w 1988 roku. Po ukończeniu szkoły, zapisała się do Konserwatorium w Tallinie (obecnie Estońska Akademia Muzyki i Teatru), które ukończyła w 1992 roku. W ramach dyplomowych ról wystąpiła jako Helena w „Sen nocy letniej” Williama Shakespeare’a i Nina Michajłowna Zareczna w „Mewie” Antona Czechowa. Wśród jej kolegów z roku byli Andres Raag, Kristel Leesmend, Ivo Uukkivi, Jaanus Rohumaa, Üllar Saaremäe, Kaili Närep, Dan Põldroos, Sten Zupping, Tiina Mälberg i Garmen Tabor.

Merle Palmiste zadebiutowała w pełnometrażowym filmie fabularnym w 1994 roku w roli Evelin w historycznym dramacie akcji „Jüri Rumm” w reżyserii Jaana Kolberga, opartym na życiu estońskiego zbójnika i bohatera ludowego Rummu Jüriego. Następnie pojawiła się w roli Szarej w romantycznym dramacie „Karu süda” (Serce Niedźwiedzia) z 2001 roku w reżyserii Arvo Iho. W 2006 roku wystąpiła jako Rutt w melodramacie „Kuldrannake” (Złoty Brzeg) w reżyserii Jüri Sillarta, do scenariusza napisanego przez Hansa Luika, dla studia Taska Film.

W 2001 roku Palmiste odegrała niewielką rolę jako adiutantka w dramacie „Kirjad Inglile” (Listy do Anioła) w reżyserii Suleva Keedusa, z Tõnu Oją i Rainem Simmulem w rolach głównych. Tego samego roku użyczyła głosu postaci Benito Krowy w animowanym filmie dla dzieci „Lotte ja kuukivi saladus” (Lotte i tajemnica kamienia księżycowego) w reżyserii Heikiego Ernitsa i Janno Põldmy, będącym drugim pełnometrażowym filmem popularnej estońskiej serii Lotte. W 2013 roku pojawiła się w roli Karin Viisla w familijnym filmie fantasy „Väikelinna detektiivid ja valge daami saladus” (Detektywi z małego miasteczka i tajemnica białej damy) w reżyserii René Vilbre, wyprodukowanym przez Balti Video i Eesti Rahvusringhääling. W 2016 roku wystąpiła w niewielkiej roli Mari w tragikomedii „Päevad, mis ajasid segadusse” (Dni, które wprowadzały w zamęt) w reżyserii Triin Ruumet, o młodym, rozczarowanym mężczyźnie granym przez Hendrika Toompere Jr., który w szalonym tempie przemierza Estonię w okresie święta św. Jana, próbując odnaleźć cel i sens życia. W 2019 roku wystąpiła w roli Marianne Büttel w filmie fantasy-horror „Kõhedad muinaslood” (Mroczne baśnie) w reżyserii Marta Sandera.

W 2020 roku użyczyła głosu kilku postaciom w animowanym filmie fabularnym „Sipsik” w reżyserii Meelisa Aruleppa i Karstena Kiilericha, opartym na popularnej książce dla dzieci z 1962 roku o tym samym tytule autorstwa Eno Rauda.

Oprócz estońskich filmów, Palmiste wystąpiła również w kilku filmach w językach obcych, w tym: rosyjskim romantycznym dramacie „Jantarnye krylya” (Bursztynowe skrzydła) z 2003 roku w reżyserii Andreja Razenkowa; niemieckim krótkometrażowym filmie „Willkommen in Tallinn” (Witamy w Tallinie) z 2004 roku w reżyserii Olivera Frohnauera; oraz ukraińskim familijnym filmie fabularnym „Prykolna Kazka” (Wesoła Bajka) z 2008 roku w reżyserii Romana Shirmana. Od początku lat 2000. Palmiste występuje również w licznych estońskich filmach krótkometrażowych.

Merle Palmiste była wcześniej w długotrwałym związku z Alexem Lepajõe. Ich córka, Elisabeth Berthel, urodzona w 1996 roku, jest modelką. Palmiste mieszka obecnie w Tallinie.

Najważniejsze dzieła (Merle Palmiste)

Cała filmografia (Merle Palmiste)