(Patty Andrews)

(Patty Andrews) - znana z pracy przy takich projektach: «Melody Time» (1948), «Kolorowe melodie» (1948), «Hold That Ghost» (1941), «Łap Ducha» (1941), «Make Mine Music» (1946),

Patty Andrews urodziła się w Mound, Minnesota, 16 lutego 1918 roku jako córka Petera Andreosa (który po przybyciu do USA zmienił nazwisko na Andrews) i Olgi Sollie. Jej prawdziwe imię brzmiało Patricia Marie. Ojciec był greckokatolickim imigrantem, a matka luterańską Norweżką, prowadzącą kawiarnię „Pure Food”, grecką kawiarnię w Minneapolis, która znajdowała się obok Teatru Orpheum. Jej siostry to Lavern Sophie, urodzona 6 lipca 1911 roku, zmarła w 1967 roku na raka; Maxene Angelyn, urodzona 3 stycznia 1916 roku, zmarła w październiku 1995 roku na zawał serca podczas wakacji na Cape Cod w Massachusetts. Peter Andrews uważał, że praca córek w show-biznesie nie jest godna i postanowił, że powinny wrócić do szkoły i zostać sekretarkami. Maxine miała zaledwie cztery lata, kiedy po raz pierwszy wystąpiła w audycji radiowej w Minneapolis. W wieku sześciu lat bawiła w szpitalach dla weteranów, dla burmistrza Minneapolis i podczas lunchów Daughters of the American Revolution. Laverne założyła trio sióstr, które występowały w programach dla dzieci w lokalnych stacjach radiowych i w Teatrze Orpheum w swoim rodzinnym Minneapolis. Tam zostały odkryte przez Larry’ego Richa, który zaoferował im pracę w swojej objazdowej rewii. Patty miała wtedy zaledwie dziesięć lat. Rozpoczęły karierę w Nowym Jorku z orkiestrą Jacka Belasco, a później z Tedem Mackiem, objeżdżając trasy vaudeville’owe. W 1937 roku usłyszał je Dave Kapp, dyrektor nagraniowy, i rozpoczęła się ich długa współpraca, która przyniosła szereg hitów. W 1953 roku grupa się rozpadła, a Laverne wyjechała do Nowego Jorku, aby studiować aktorstwo. Laverne została gospodynią domową, a Patty pozostała w show-biznesie jako solistka po tym, jak ich nadzieje i ambicje zaczęły się różnić. W 1956 roku ponownie się zjednoczyły i śpiewały w Las Vegas w Hotelu Flamingo, wraz z szeregiem ofert telewizyjnych i nową umową nagraniową z Capitol Records. Ich pierwszym wielkim hitem był „Bei Mir Bist Du Schon”, który bardzo spodobał się Niemcom nazistowskim, aż do odkrycia, że autorzy piosenki są pochodzenia żydowskiego. Inne popularne hity to „Don't Fence Me In”, „Apple Blossom Time”, „Rum and Coca Cola” i „I Can Dream, Can't I?”, w 1937 roku.

Najważniejsze dzieła (Patty Andrews)

Cała filmografia (Patty Andrews)