(Rockwell Blake)

Rockwell Blake (ur. 10 stycznia 1951) jest amerykańskim tenorem operowym, szczególnie znanym z ról w operach Rossiniego. Był pierwszym laureatem nagrody Richard Tucker Award.

Urodzony i wychowany w Plattsburgh w stanie Nowy Jork, Blake był synem hodowcy norek. Po ukończeniu szkoły średniej w Peru studiował muzykę najpierw na State University of New York w Fredonii, a następnie w The Catholic University of America. Po opuszczeniu Catholic University służył przez trzy lata w Marynarce Wojennej Stanów Zjednoczonych jako członek męskiego chóru Sea Chanters, a później jako solista w US Navy Band. W tym czasie kontynuował naukę śpiewu u Renaty Carisio Booth, która była jego nauczycielką od czasów szkolnych.

Swoim solowym debiutem operowym było wystąpienie w 1976 roku w Kennedy Center w Waszyngtonie jako Lindoro w „Wloszkience w Algierze” Rossiniego. W 1981 roku zadebiutował w tej samej roli w nowojorskiej Metropolitan Opera, gdzie w roli Isabelli wystąpiła Marilyn Horne. Stał się jednym z czołowych wykonawców Rossiniego swojego pokolenia, regularnie występując na Festiwalu Operowym Rossiniego w Pesaro od czasu swojego debiutu w 1983 roku. Jedyny raz wystąpił na scenie La Scali w 1992 roku jako Giacomo w „Kobiecie nad jeziorem”. Była to pierwsza produkcja tej opery w La Scali od 150 lat, wystawiona z okazji dwusetlecia urodzin Rossiniego.

Choć niektórzy krytycy wyrażali zastrzeżenia co do naturalnie nieco szorstkiej barwy jego głosu, skala obejmująca dwa i pół oktawy oraz biegłość w florystycznej technice wokalnej i koloraturze uczyniły go odnoszącym sukcesy interpretatorem nie tylko ról tenora contraltino Rossiniego (których niedawnemu odrodzeniu był głównym protagonistą), ale także oper Mozarta, Donizettiego, Belliniego i Händla. W ramach tego repertuaru Blake wystąpił w ponad 40 operach, w tym w rzadziej wystawianych dziełach, takich jak „Zelmira” Rossiniego, „Zaide” Mozarta, „Szaleniec na wyspie San Domingo” Donizettiego, „Niewierność ukarana” Haydna i „Biała Dama” Boieldieu. Blake był również aktywny w repertuarze tenora orkiestrowego i oratoryjnego, wykonując utwory Bacha, Beethovena, Berlioza, Brittena, Händla, Haydna, Mendelssohna, Mozarta, Rossiniego, Saint-Saënsa i Strawińskiego.

Od 2001 roku coraz bardziej poświęca się nauczaniu, prowadząc masterclassy w Associazione Lirica Concertistica Italiana w Mediolanie, Konserwatorium Narodowym w Paryżu, Accademia Nazionale di Santa Cecilia w Rzymie, Duke University w Karolinie Północnej, State University of New York w Plattsburgh, Hamburg Staatsoper oraz w programie dla młodych artystów Chicago Lyric Opera.

Jego ostatnie występy na scenie operowej to rola Uberto w „Kobiecie nad jeziorem” Rossiniego (Lizbona, 2005) oraz Libenskoff w „Podróży do Reims” Rossiniego (Monte Carlo, 2005).