(Jennifer Larmore)

Jennifer Larmore (ur. 21 czerwca 1958 r.) jest amerykańską śpiewaczką operową o głosie mezzosopranowym, szczególnie cenioną za występy w rolach koloraturowych i belcantowych, które prezentowała w najważniejszych operach świata. Od marca 2021 roku jest profesorem w konserwatorium Uniwersytetu Narodowego w Seulu.

Larmore urodziła się w Atlancie w stanie Georgia. Studiowała w Westminster Choir College w New Jersey, a kształcenia muzycznego pobierała pod kierunkiem Roberta McIvera, Johna Bullocka i Reginy Resnik. W 1982 roku uczestniczyła w letnim programie konserwatorium Music Academy of the West. Profesjonalny debiut miała w 1986 roku w Opéra de Nice w operze Mozarta „La clemenza di Tito”. W 1988 roku śpiewała partię Rosiny w „Cyruliku sewilskim” Rossiniego (produkcja Jérôme'a Savary'ego w Strasburgu). W 1994 roku zadebiutowała w Carnegie Hall jako Romeo („I Capuleti e i Montecchi” Belliniego), a w 1995 roku w Metropolitan Opera jako Rosina w „Cyruliku sewilskim”. W Metropolitan Opera wystąpiła później w takich dziełach jak „La Cenerentola” (Angelina), „Hänsel i Gretel” (Hänsel), „Opowieści Hoffmanna” (Giulietta), „Giulio Cesare” (rola tytułowa), „Turek w Algierze” (Isabella), „Zemsta nietoperza” (Książę Orlofski), światowa premiera „An American Tragedy” Tobiasa Pickera (Elizabeth Griffiths) oraz „Hamlet” (Gertruda).

W 2012 roku Larmore zaczęła wprowadzać do swojego repertuaru role sopranu dramatycznego, śpiewając partię Lady Makbet w „Makbecie” Verdiego w Grand Théâtre de Genève oraz Kostelniczki w „Jenufie” Janáčka w Deutsche Oper Berlin. W 2013 roku powróciła do roli Lady Makbet podczas obchodów dwustulecia urodzin Verdiego w Teatro Comunale di Bologna oraz w Reggio Emilia. W tym samym roku wystąpiła w światowej premierze „The Fall of Fukuyama”, nowej opery Gregoire'a Hetzela i Camille de Toledo.

Larmore została laureatką nagrody Richard Tucker Award w 1994 roku, nagrody Gramophone w 1992 roku za nagranie „Giulio Cesare” wydane przez Harmonia Mundi (w którym śpiewała rolę tytułową) oraz nagrody Grammy w 2007 roku w kategorii najlepszego nagrania operowego za „Hänsel i Gretel”. Wystąpiła podczas ceremonii zamknięcia Letnich Igrzysk Olimpijskich w Atlancie w 1996 roku i przez dwa lata prowadziła program w radiu satelitarnym zatytułowany „Backstage with Jennifer Larmore”. Również w 1996 roku wystąpiła w specjalnym programie telewizyjnym „Star Trek 30 Years and Beyond”, poświęconym Gene'owi Roddenberry'emu. W 2002 roku otrzymała od rządu francuskiego odznaczenie Kawalera Orderu Sztuki i Literatury.

Oprócz Rosiny w „Cyruliku sewilskim”, Larmore nagrała partie główne w takich dziełach jak „Carmen”, „Elisabetta, regina d'Inghilterra”, „La Cenerentola”, „Turek w Algierze”, „Bianca e Falliero”, „Giulio Cesare”, „La Sofonisba”, „Orfeusz i Eurydyka”, „Zanetto”, „Hänsel i Gretel” oraz „I Capuleti e i Montecchi”.

Wystąpiła również w rolach drugoplanowych w „Koronacji Poppei”, „Marii Stuart”, „Francesca di Foix”, „Elvidzie”, „Adelaide di Borgogna”, „Il Signor Bruschino”, „Semiramidzie”, „Rigoletcie”, „Carlo di Borgogna”, „Alessandro nelle Indie” oraz w operze Offenbacha „Vert-Vert”.

Larmore pojawia się jako solistka mezzosopranowa w nagraniach „Requiem” Duruflé, „Wielkiej Mszy c-moll” Mozarta, „Gurre-Lieder”, „El Amor Brujo” oraz „El sombrero de tres picos”.

Jej solowe płyty CD to m.in. „Where Shall I Fly”, „Born in Atlanta”, „Jennifer Larmore, A Portrait”, „Call Me Mister”, „Amore per Rossini”, „Rossini Songs”, „Royal Mezzo”, „Jennifer Larmore, Great Operatic Arias”, „Bravura Diva” oraz „My Native Land”.