(Vasile Moldoveanu)

Vasile Moldoveanu (ur. 6 października 1935) jest rumuńskim tenorem.

Urodził się w Konstancy. Po ukończeniu liceum im. Mircei cel Bătrân w rodzinnym mieście, Moldoveanu studiował śpiew w Uniwersytecie Muzycznym „Ciprian Porumbescu” w Bukareszcie pod kierunkiem tenora Dinu Bădescu, jako student w klasie prowadzonej przez Octava Enigărescu. Zadebiutował w Operze Rumuńskiej w Bukareszcie 9 stycznia 1966 roku, wcielając się w rolę Arlekina w operze „Pajace” Ruggero Leoncavalla.

Jego kariera w Rumunii była stosunkowo krótka: występował w Operze Rumuńskiej przez siedem sezonów między 1966 a 1971 rokiem. Śpiewał w 22 operach, głównie w rolach drugoplanowych, ale także w głównych, takich jak Rinuccio („Gianni Schicchi”), Rodolfo („Cyganeria”), Książę Mantui („Rigoletto”), Ernesto („Don Pasquale”) oraz Tamino („Zaczarowany flet”, co było jego ostatnim występem w Rumunii, 23 czerwca 1972 roku). Pojawił się również w rolach drugoplanowych na pierwszych operowych płytach LP wydawnictwa Electrecord („La trawiata”, „Samson i Dalila” oraz „Carmen”).

W 1971 roku został zaproszony przez agencje Viktora Vladarskiego i Friedricha Pascha na serię przesłuchań w Niemczech. Po początkowych trudnościach z uzyskaniem wizy z powodu nieprzynależności do Rumuńskiej Partii Komunistycznej, przybył do Niemiec w 1972 roku i zdecydował się nie wracać do Rumunii. Władze wszczęły dochodzenie, a on został skazany zaocznie na karę śmierci; jego odmowa powrotu do kraju podczas „misji reprezentacyjnej państwa rumuńskiego” została uznana za zdradę. Po zmianie odpowiedniego kodeksu karnego w 1973 roku sprawa została rozpatrzona ponownie zaocznie, a on został skazany na pięć lat więzienia i konfiskatę mienia.

W 1972 roku Moldoveanu zadebiutował na arenie międzynarodowej jako Manrico w „Trubadurze” w Operze w Regensburgu. Następnie w Amsterdamie wystąpił jako Rodolfo („Cyganeria”), a później jako Książę Mantui („Rigoletto”) w Operze w St. Gallen. Jego debiut w Operze Wiedeńskiej przypadł na 1973 rok w roli Alfreda („La trawiata”); powrócił tam w 1987 roku jako Des Grieux („Manon Lescaut”). W 1973 roku po raz pierwszy wystąpił również jako Don Carlos w jednoimiennej operze Verdiego – rolę tę śpiewał ponad 75 razy w swojej karierze.

W 1974 roku podpisał czteroletni kontrakt z Operą w Stuttgarcie, zarządzaną wówczas przez Wolfganga Windgassena. Wystąpił tam w licznych produkcjach, w tym w „Łucji z Lammermoor”, „Cyganerii”, „Balu maskowym” i „La traviacie”. W 1976 roku otrzymał rolę w „Rigoletcie” w reżyserii Romana Polańskiego w Bawarskiej Operze Państwowej. Występując w Düsseldorfie, Stuttgarcie, Monachium, Berlinie i Ludwigsburgu, Moldoveanu został odkryty przez Nelly Walter, wiceprezeskę Columbia Artists Management, która przez jedenaście lat była jego menedżerką i zaproponowała go do Metropolitan Opera w Nowym Jorku. W 1979 roku zadebiutował w Covent Garden w Londynie w „Don Carlosie” w reżyserii Luchino Viscontiego.

W 1977 roku Opera w Stuttgarcie nadała Moldoveanu tytuł Kammersänger.

Źródło: Artykuł „Vasile Moldoveanu” z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA.