(Jean-Luc Lagarce)
Fabryka
Sztuka teatralna (1), Adaptacja (1),
Data urodzenia
1957-02-14
(Jean-Luc Lagarce) - Sztuka teatralna, Adaptacja znany z pracy przy tego typu projektach: «It's Only the End of the World» (2016), «To tylko koniec świata» (2016),
Jean-Luc Lagarce (14 lutego 1957 – 30 września 1995) był francuskim aktorem, reżyserem teatralnym i dramaturgiem. Choć za życia odnosił jedynie umiarkowany sukces, po śmierci stał się jednym z najczęściej wystawianych współczesnych francuskich dramaturgów.
Urodził się w Héricourt, w departamencie Haute-Saône, i studiował na Uniwersytecie w Besançon. W 1978 roku był współzałożycielem Théâtre de La Roulotte, gdzie reżyserował spektakle dramaturgów takich jak Pierre de Marivaux, Eugène Marin Labiche i Eugène Ionesco, zanim zaczął wystawiać własne sztuki. Niektóre z jego wczesnych utworów krytykowano za naśladowanie Ionesco lub Samuela Becketta. Choć niektóre z jego sztuk zostały opublikowane przez Théâtre Ouvert lub nagrane jako słuchowiska radiowe, tylko nieliczne z nich zostały wystawione za jego życia.
Opublikował 25 sztuk za życia i zmarł na AIDS w 1995 roku. Wydał również tom opowiadań, napisał libretto operowe i scenariusz filmowy, a także był współzałożycielem wydawnictwa Les Solitaires intempestifs. Został ponownie odkryty przez krytyków po śmierci, zyskując szersze uznanie jako jeden z najważniejszych współczesnych francuskich dramaturgów. Doprowadziło to do wielu produkcji za granicą, takich jak brazylijska wersja „Music-Hall” w reżyserii Luiza Päetowa, która zdobyła nagrodę Theatre Shell w 2010 roku.
W 2015 roku reżyser Xavier Dolan zaadaptował sztukę Lagarce'a „Juste la fin du monde” na film „It's Only the End of the World”, który zdobył Grand Prix i Nagrodę Jury Ekumenicznego na Festiwalu Filmowym w Cannes w 2016 roku. „Le pays lointain” wystawiono w Théâtre Odeon w Paryżu w 2019 roku.
Źródło: Artykuł „Jean-Luc Lagarce” z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA 3.0.
Urodził się w Héricourt, w departamencie Haute-Saône, i studiował na Uniwersytecie w Besançon. W 1978 roku był współzałożycielem Théâtre de La Roulotte, gdzie reżyserował spektakle dramaturgów takich jak Pierre de Marivaux, Eugène Marin Labiche i Eugène Ionesco, zanim zaczął wystawiać własne sztuki. Niektóre z jego wczesnych utworów krytykowano za naśladowanie Ionesco lub Samuela Becketta. Choć niektóre z jego sztuk zostały opublikowane przez Théâtre Ouvert lub nagrane jako słuchowiska radiowe, tylko nieliczne z nich zostały wystawione za jego życia.
Opublikował 25 sztuk za życia i zmarł na AIDS w 1995 roku. Wydał również tom opowiadań, napisał libretto operowe i scenariusz filmowy, a także był współzałożycielem wydawnictwa Les Solitaires intempestifs. Został ponownie odkryty przez krytyków po śmierci, zyskując szersze uznanie jako jeden z najważniejszych współczesnych francuskich dramaturgów. Doprowadziło to do wielu produkcji za granicą, takich jak brazylijska wersja „Music-Hall” w reżyserii Luiza Päetowa, która zdobyła nagrodę Theatre Shell w 2010 roku.
W 2015 roku reżyser Xavier Dolan zaadaptował sztukę Lagarce'a „Juste la fin du monde” na film „It's Only the End of the World”, który zdobył Grand Prix i Nagrodę Jury Ekumenicznego na Festiwalu Filmowym w Cannes w 2016 roku. „Le pays lointain” wystawiono w Théâtre Odeon w Paryżu w 2019 roku.
Źródło: Artykuł „Jean-Luc Lagarce” z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA 3.0.
Którą rolę (Jean-Luc Lagarce) zapamiętałeś?
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
