(Anita Ward)

Anita Ward (ur. 20 grudnia 1956 r.) jest amerykańską piosenkarką i muzykiem z Memphis w stanie Tennessee. Ward rozpoczęła profesjonalną karierę muzyczną pod koniec lat 70. i jest najbardziej znana z milionowego hitu R&B/Disco z 1979 roku „Ring My Bell”, który zajął pierwsze miejsce na listach przebojów Hot 100, R&B i Dance w Stanach Zjednoczonych oraz na listach w Wielkiej Brytanii.

Ward urodziła się w Memphis w stanie Tennessee w USA. Ukończyła studia psychologiczne w Rust College w Holly Springs w stanie Missisipi.

Zanim podpisała kontrakt nagraniowy, Ward pracowała jako nauczycielka.

Podczas nagrywania debiutanckiego albumu właściciel wytwórni, Frederick Knight, przedstawił jej piosenkę, którą napisał rok wcześniej dla Stacy Lattisaw. Ward nie spodobał się ten utwór, ale Knight nalegał, że potrzebny jest taneczny numer, aby wykorzystać aktualną modę na disco, i Ward ustąpiła. Piosenka, która pierwotnie była utworem skierowanym do młodzieży i opowiadała o nastolatkach rozmawiających przez telefon, została napisana na nowo z bardziej „dorosłym” tekstem, a efektem był singiel „Ring My Bell”. Utwór ten w 1979 roku dotarł do pierwszego miejsca w Stanach Zjednoczonych, Wielkiej Brytanii i Kanadzie. W tym samym roku wydano towarzyszący mu debiutancki album „Songs of Love”. „Ring My Bell” było wielokrotnie remiksowane i wydawane po pierwotnej premierze. Po ogromnym sukcesie „Ring My Bell” wydano utwór „Make Believe Lovers”, który na większości 12-calowych singli „Ring My Bell” stanowił stronę B, jednak nie zdołał on wejść na listy przebojów.

Pod koniec roku Ward wydała drugi album; w latach 70. powszechną praktyką było wydawanie płyt w odstępach kilku miesięcy. Album zatytułowany „Sweet Surrender” zawierał mniejszy hit „Don't Drop My Love”, który dotarł do 87. miejsca na amerykańskiej liście Billboard Hot 100. Płyta ta, podobnie jak „Songs of Love”, była utrzymana w stylistyce disco. Trzeci album disco był w przygotowaniu, lecz z powodu problemów kontraktowych między Knightem a Ward został anulowany po nagraniu trzech utworów. Piosenki te zostały później dołączone do niskobudżetowych kompilacji zawierających pierwszy album Anity Ward „Songs of Love”. Spory z Knightem, poważny wypadek samochodowy, w którym Ward brała udział, oraz słabnąca popularność muzyki disco zahamowały jej karierę, przez co zaczęto ją postrzegać jako artystkę jednego hitu – los, którego początkowo najbardziej się obawiała.

Wiele lat później Ward nagrała kolejny album, „Wherever There's Love” z 1989 roku. Płyta została nagrana w Stanach Zjednoczonych, ale wydano ją jedynie na rynkach międzynarodowych, ponieważ nie znaleziono dla niej dystrybutora w USA. Album stanowił odejście od disco przeszłości Ward, choć wciąż zawierał głównie szybkie popowe utwory lat 80. (w tym nową wersję „Ring My Bell”) oraz dwie ballady. Wydano z niego jeden singiel „Be My Baby”, który pojawił się w Australii, ale nie wszedł na tamtejsze listy przebojów. Po tym, jak zarówno album, jak i singiel „Be My Baby” nie odniosły sukcesu na listach, Ward ponownie wycofała się z przemysłu muzycznego, skupiając się na rodzinie, w tym na córce, która urodziła się krótko po wydaniu „Wherever There's Love”. ...

Źródło: Artykuł „Anita Ward” z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA 3.0.