(Mohammed Soudani) - Autor zdjęć znany z pracy przy tego typu projektach: «Les guérisseurs» (1988), «Les guérisseurs» (1988), «Les guérisseurs» (1988), «Les guérisseurs» (1988),
Mohammed Soudani (محمد سوداني), urodzony w 1949 roku w Chlef w Algierii, jest operatorem filmowym i reżyserem o algierskim i szwajcarskim obywatelstwie.
Po edukacji w Algierii studiował w Instytucie Zaawansowanych Studiów Kinematograficznych (IDHEC) w Paryżu. W 1980 roku Mohammed Soudani ukończył szkolenie z zakresu operatorstwa obrazu w Stanach Zjednoczonych. Pracował jako operator w pełnometrażowych filmach Sidiki Bakaby i Rogera Gnoana M'Baly we Wybrzeżu Kości Słoniowej.
Od 1972 roku Mohammed Soudani mieszka w szwajcarskim kantonie Ticino i posiada obywatelstwo algierskie oraz szwajcarskie. Specyfika jego twórczości wynika z przenikania się różnych kultur: algierskiej, subsaharyjskiej i szwajcarskiej. Pierwsze dwa zrealizowane przez niego filmy były dokumentami: „Nawa, człowiek i woda” oraz „Yiribakro, święty las”. Filmy te stanowią początek inicjacyjnej podróży twórcy w świat sacrum, gdzie przodkowie i praktyki animistyczne przeplatają się z innymi rytuałami religijnymi. W 1998 roku Mohammed Soudani nakręcił swój pierwszy pełnometrażowy film fabularny „Waalo Fendo – Dzień, w którym ziemia zamarza”, opowiadający historię młodego senegalskiego imigranta w Mediolanie, który sprowadza do Europy swojego brata. Za ten obraz, będący doskonałym przykładem tematyki integracji, Mohammed Soudani otrzymał Szwajcarską Nagrodę Filmową dla najlepszego filmu fabularnego.
Równolegle do pracy reżyserskiej, Mohammed Soudani pracuje jako operator w RTS (Szwajcarskim Radiu i Telewizji). Wykłada przedmioty audiowizualne w SUPSI (Wyższej Szkole Uniwersyteckiej włoskojęzycznej części Szwajcarii), a także jest producentem w Amka Films.
W 2002 roku Mohammed Soudani wraz z Michaelem von Graffenriedem – jedynym zachodnim fotografem, który kontynuował pracę w Algierii podczas dziesięcioletniej wojny domowej – stworzył dokument „Wojna bez obrazów – Algierio, wiem, że wiesz”. Twórca powraca do ojczyzny po trzydziestoletniej nieobecności. Poszukuje osób, które Michael von Graffenried sfotografował kilka lat wcześniej, aby dowiedzieć się, co się z nimi stało. Film odnosi się zarówno do losów człowieka kryjącego się za fotografią, jak i do wymogów oraz ograniczeń związanych z robieniem zdjęć, a także do wykorzystania i nadużywania obrazu.