Aurélien Recoing (Aurélien Recoing)

Aurélien Recoing (Aurélien Recoing) - znany z pracy przy tego typu projektach: «Ghosts» (2005), «Gespenster» (2005), «13 Tzameti» (2006), «13 Tzameti» (2006), «Ruby & Quentin» (2003),

Aurélien Recoing (ur. 5 maja 1958) jest francuskim aktorem i reżyserem teatralnym.

Aurélien Recoing jest synem Alaina Recoinga (lalkarza) oraz bratem Éloi Recoinga (reżysera i tłumacza), Blaise'a Recoinga (aktora i muzyka) oraz Davida Recoinga (pianisty i kompozytora).

Urodzony w Paryżu 5 maja 1958 roku, Aurélien Recoing rozpoczął szkolenie aktorskie w 1974 roku w Cours Florent, a następnie studiował w Quartier d'Ivry. W 1977 roku przyszły aktor, biegle władający językiem angielskim i znający podstawy rosyjskiego, wstąpił do Conservatoire national supérieur d'art dramatique w Paryżu, gdzie uczył się pod kierunkiem Jean-Pierre'a Miquela i Antoine'a Viteza. Wystąpił w ponad 30 sztukach teatralnych i wyreżyserował spektakle na podstawie dzieł Thomasa Bernharda, Fernando Pessoi oraz Paula Claudela. W 1989 roku został uhonorowany Prix Gérard Philipe.

W 1980 roku Aurélien Recoing postawił swoje pierwsze kroki w świecie kina w filmie „Przygody młodego Don Juana”. Przychylając się do kina artystycznego, współpracował z Philippe'em Garrelem przy „Pocałunkach ratunkowych” (Les baisers de secours) oraz z Laurence Ferreira Barbosa przy „Nowoczesnym życiu” (Modern Life). Aktor zdobył sławę w 2001 roku dzięki filmowi Laurenta Canteta „Plan dnia” (L'Emploi du Temps), w którym gra mężczyznę zmyślającego fałszywe życie, aby uniknąć wyznania rodzinie i przyjaciołom, że został zwolniony z pracy. Wraz ze wzrostem popularności łączył występy w hitach kinowych, takich jak „Ruby i Quentin” oraz „Ta kobieta”, z filmami artystycznymi, m.in. „Naturalny wróg” (L'Ennemi naturel) i „Orlando Vargas”. Wykorzystując swój talent w szeregu nieoczywistych projektów, w 2006 roku wcielił się w rolę gracza w czarno-białym thrillerze Géli Babluani „13 Tzameti”, a także wystąpił w dramacie Maïwenn nakręconym w stylistyce kina domowego pt. „Wybaczcie mi” (Pardonnez-moi). W tym samym roku aktor, imponujący posturą, przeniósł się do Francji z 1914 roku w „Fragmentach Antonina”, a następnie do Kabylii z 1959 roku w filmie Florenta Emilio Siri „Intymni wrogowie”. W 2008 roku wystąpił w „Paryżu Północ-Południe” (Paris Nord-Sud) Francka Llopisa oraz w „Sezonie sierot” (La Saison des Orphelins). W roku następnym obsadzono go w kryminale Gilles'a Béhata „Diament 13” u boku Gérarda Depardieu, a także w filmie „Jutro o świcie” (Demain dès l'aube) Denisa Dercourta.

Wystąpił w filmach „Horda” w reżyserii Yannicka Dahana i Benjamina Rochera, „Józefie i dziewczynie” Xaviera de Choudens z Jacques'em Dutroncem oraz „Cargo: Zaginieni” Léona Desclozeaux z 2010 roku. Pojawił się w „Przełączeniu” (Switch) Frédérica Schoendoerffera oraz w „Kill Me Please” Oliasa Barco, który zdobył nagrodę Marc'Aurelio d'Oro dla najlepszego filmu na Festiwalu Filmowym w Rzymie w 2010 roku. Wystąpił również w filmie Abdellatifa Kechiche'a „Życie Adèle”, który zdobył Złotą Palmę w Cannes. W 2020 roku pojawił się w filmie „Dorośli w pokoju”. Nadchodzącą rolą jest występ w „Grand Ciel” (film Arte).

Jako reżyser stworzył swój pierwszy film krótkometrażowy „Dobry strzelec” (Un Bon Tireur), który w 2021 roku zdobył nagrodę dla najlepszego dramatu. Obecnie pracuje nad swoim pierwszym pełnometrażowym filmem „Nagie ręce” (À Mains Nues) we współpracy z Sensito Films Productions.

Źródło: Artykuł „Aurélien Recoing” z angielskiej Wikipedii, udostępniony na licencji CC-BY-SA 3.0.

Najważniejsze dzieła Aurélien Recoing (Aurélien Recoing)

Cała filmografia Aurélien Recoing (Aurélien Recoing)