Marcel Amont (Marcel Amont)

Marcel Amont (urodzony jako Marcel Jean-Pierre Balthazar Miramon 1 kwietnia 1929 roku) to francuski piosenkarz i aktor popularny w latach 60. i 70. XX wieku. Amont nagrywał również w języku oksytańskim i od lat 50. promował kulturę Bearnu.

Jest artystą o imponującej karierze, jednym z najpopularniejszych piosenkarzy we Francji i jednym z najbardziej płodnych wykonawców w języku francuskim. Sprzedał 300 milionów albumów, nagrał 30 płyt długogrających, 79 singli, 126 EP-ek, 11 kompilacji oraz około 1000 piosenek w różnych językach (angielskim, włoskim, portugalskim, chińskim, niemieckim, irlandzkim i hiszpańskim).

Słynie z wykonywania utworów takich kompozytorów jak Georges Brassens, Léo Ferré i Georges Moustaki. Inspirował się amerykańskim popem i jazzem w stylu Franka Sinatry, Tony’ego Bennetta i Andy’ego Williamsa. Nagrał międzynarodowe hity, takie jak „Bleu, blanc, blond”, „L'amour ça fait passer le temps”, „Ballade pour l'espagnol”, „Le plus beau tango du monde” oraz „Cathy, fais-moi danser”. Jego słynna piosenka „Un Mexicain” dotarła do pierwszego miejsca na listach przebojów we Francji. Zagrał również w filmach i komponował ścieżki dźwiękowe.

Urodził się w Bordeaux 1 kwietnia 1929 roku jako syn Modeste'a Miramona, pracownika kolei, i Romélie Lamazou, pielęgniarki. Po maturze wahał się między studiami z wychowania fizycznego a Konserwatorium Sztuk Dramatycznych. Ostatecznie komedia i piosenka zwyciężyły nad sportem. Po odbyciu staży artystycznych w Bordeaux, pod koniec lat 50. przeniósł się do Paryża, gdzie stopniowo zdobywał uznanie w kabaretach po obu stronach Sekwany (Villa d'Este, Fontaine des 4 saisons itp.). Od młodości pasjonował się jazzem i muzyką pop.

W 1951 roku Marcel Amont postanowił spróbować szczęścia w Paryżu i zyskał sławę, występując w kilku kabaretach. Przez wiele lat występował w ten sposób, aż do 1956 roku, kiedy to zapewnił sobie miejsce jako support Edith Piaf, co pozwoliło mu szybko stać się „objawieniem roku”. Jego pierwsze publiczne nagranie przyniosło mu Grand Prix Noweli Akademii Charlesa Cros. Sukces ten otworzył mu drzwi do kina, gdzie wystąpił u boku Brigitte Bardot w filmie „Panna młoda jest zbyt piękna”.

Rok 1956 był dla niego przełomowy. W Olympia wystąpił jako support Edith Piaf: zatrudniony początkowo jako „dodatek do programu”, został okrzyknięty „objawieniem roku”, a pięć tygodni później widniał na plakacie jako druga najważniejsza gwiazda wieczoru. Zachęcony tym sukcesem nagrał swój pierwszy album i otrzymał nagrodę Akademii Charlesa Cros wraz z Serge'em Gainsbourgiem i Juliette Gréco, a jednocześnie zadebiutował w kinie z Brigitte Bardot w „Pannie młodej jest zbyt piękna”. Marcel Amont często pojawiał się w słynnym programie telewizyjnym „36 chandelles”.

Dzięki występom w filmach „Panna młoda jest zbyt piękna” (1956) z Brigitte Bardot oraz „Ruch lewostronny” (1961), Marcel zyskał wielką renomę we Francji.

W tym samym roku podpisał kontrakt z wytwórnią Polydor Records, wydając swój pierwszy singiel „Escamillo”. W 1957 roku wydał swój pierwszy album zatytułowany „Marcel Amont” oraz „Bleu, Blanc, Blond”...

Źródło: Artykuł „Marcel Amont” z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA 3.0.