(Esther Vilar)

(Esther Vilar) - znana z pracy przy takich projektach:

Esther Margareta Vilar (urodzona jako Esther Margareta Katzen, 16 września 1935 r.) jest argentyńsko-niemiecką pisarką. Przed rozpoczęciem kariery literackiej kształciła się i praktykowała jako lekarz. Jest najbardziej znana z wydanej w 1971 roku książki „Zmanipulowany mężczyzna” oraz jej późniejszych kontynuacji, w których argumentuje, że wbrew powszechnej retoryce feministycznej i ruchów na rzecz praw kobiet, kobiety w kulturach uprzemysłowionych nie są uciemiężone, lecz wykorzystują utrwalony system manipulowania mężczyznami.

Rodzice Vilar byli niemieckimi emigrantami. Rozstali się, gdy miała ona trzy lata.

Studiowała medycynę na Uniwersytecie w Buenos Aires, a w 1960 roku wyjechała na stypendium do RFN, aby kontynuować studia z psychologii i socjologii. Przez rok pracowała jako lekarka w bawarskim szpitalu; pracowała również jako tłumaczka, sprzedawczyni, robotnica na linii montażowej w fabryce termometrów, modelka butów oraz sekretarka.

W 1961 roku Esther poślubiła niemieckiego autora Klausa Wagna. Małżeństwo zakończyło się rozwodem, jednak w 1964 roku mieli syna, Martina. Odnośnie rozwodu stwierdziła: „Nie rozstałam się z mężczyzną, lecz z małżeństwem jako instytucją”.

Jedna z najpopularniejszych książek Vilar nosi tytuł „Zmanipulowany mężczyzna”, którą autorka określiła jako część studium nad „rozkoszą mężczyzny z braku wolności”. Twierdzi w niej, że kobiety nie są uciemiężone przez mężczyzn, lecz kontrolują ich w relacji, która jest dla kobiet korzystna, a o czym większość mężczyzn nie ma świadomości. Niektóre z opisanych w książce strategii to: wabić mężczyzn seksem, co określiła jako „okresowe wykorzystywanie kobiecej pochwy” oraz inne strategie uwodzenia; kontrolować mężczyzn poprzez rozważne stosowanie pochwał, seksu i szantażu emocjonalnego po ich zwabieniu; maskować prawdziwe intencje i motywy pod maską romantycznej miłości.

„Zmanipulowany mężczyzna” cieszył się dużą popularnością w czasie premiery, częściowo dzięki szerokiemu rozgłosowi w prasie.

21 lutego 1973 roku Vilar wystąpiła w programie „The Tonight Show”, aby omówić swoją książkę. W 1975 roku została zaproszona przez stację WDR do telewizyjnej debaty z Alice Schwarzer, która była wówczas znana jako reprezentantka ruchu kobiecego. Debata była kontrowersyjna; Schwarzer stwierdziła, że Vilar jest „nie tylko seksistką, ale i faszystką”, porównując jej książkę do nazistycznej gazety „Der Stürmer”.

Według autorki z powodu książki otrzymywała groźby śmierci: „Nie wyobraziłam sobie wystarczająco szeroko izolacji, w jakiej się znajdę po napisaniu tej książki. Nie przewidziałam też konsekwencji, jakie będzie ona miała dla mojej późniejszej twórczości, a nawet dla życia prywatnego – groźby przemocy nie ustały do dnia dzisiejszego”.

Jej sztuka „Speer” (1998) jest fikcyjną biografią niemieckiego architekta Alberta Speera i była wystawiana w Berlinie oraz Londynie w reżyserii i z udziałem Klausa Marii Brandauera. Napisała również wiele innych książek i sztuk teatralnych, z których większość nie została przetłumaczona na język angielski.

Źródło: Artykuł „Esther Vilar” z angielskiej Wikipedii, licencjonowany na podstawie CC-BY-SA 3.0.

Najważniejsze dzieła (Esther Vilar)

Cała filmografia (Esther Vilar)