(Georg Ots)

(Georg Ots) - znany z pracy przy tego typu projektach: «Kui saabub õhtu» (1955), «Kui saabub õhtu» (1955),

Georg Ots (21 marca 1920 – 5 września 1975) był estońskim śpiewakiem, aktorem i Zasłużonym Artystą ZSRR (1960).

Zanim rozpoczął naukę śpiewu u estońskiego barytona Aleksandra Rahnala w Jarosławiu, na zapleczu Frontu Wschodniego, gdzie utworzono centrum kulturalne dla ewakuowanych Estończyków, Ots był młodym oficerem marynarki wojennej, który uciekł z tonącego statku i dostał się do rosyjskiej niewoli. Został zwolniony rok później, a po powrocie do domu przeszedł przesłuchanie do konserwatorium w Tallinnie. Jednocześnie został członkiem chóru w Teatrze Estonia w Tallinnie. Jego solowy debiut operowy była niewielka rola w „Eugenie Onieginie” (1944). Wkrótce stał się jednym z najbardziej cenionych śpiewaków w Estonii i Finlandii, a w całej Rosji był podziwiany i kochany.

Ots często występował w wielu najważniejszych operach byłego Związku Radzieckiego, będąc szczególnie cenionym w Teatrze Bolszoj w Moskwie. W jego repertuarze znalazły się role Eugena Oniegina, Jeletzkiego, Escamillo, Renata, Don Giovanniego, Papagena, Rigoletta, Jago, Porgy’ego, Figara oraz rola tytułowa w „Colasie Breugnonie” Kabalewskiego. Ots śpiewał po estońsku, rosyjsku, fińsku, niemiecku, włosku i francusku, biegle władając wszystkimi sześcioma językami. Najsłynniejszą rolą Otsa, z którą najczęściej bywa utożsamiany, była postać główna w operze „Demon” Anton Rubinsteina. Libretto „Demona” opiera się na słynnym poemacie epickim Michaiła Lermontowa, który był niegdyś zakazany ze względu na fabułę przedstawiającą nieszczęśliwy związek mrocznego anioła z gruzińską księżniczką. Interpretacja anioła w wykonaniu Georga Otsa zahipnotyzowała publiczność i spotkała się z entuzjastycznymi recenzjami, co jeszcze bardziej rozsławiło kontrowersyjny poemat Lermontowa.

Popularność Otsa osiągnęła szczyt w 1958 roku wraz z premierą radzieckiego filmu muzycznego studia Lenfilm pt. „Pan X”, opartego na operetce „Księżniczka cyrku” Imre Kalmana. Ots zagrał również główną rolę w filmie „Między trzema plagami”, opartym na powieści historycznej Jaana Krossa, która przybliża życie Balthasara Russowa, wybitnego estońskiego pisarza i kronikarza. Ots z pasją wykonywał utwory Musorgskiego, Czajkowskiego oraz wielu innych rosyjskich kompozytorów, a także był oddanym interpretatorem estońskich pieśni ludowych. Jego głos rozbrzmiewał w radiu i telewizji w całym Związku Radzieckim, a wszystkie jego płyty wyprzedawały się niemal natychmiast.

Odnosił sukcesy również występując w różnych krajach europejskich. Po jego śmierci w 1975 roku spowodowanej guzem mózgu, szkoła muzyczna w Tallinnie została nazwana jego imieniem (obecnie Georg Otsa nimeline Tallinna Muusikakool). W 1997 roku rosyjscy naukowcy nadali jego imię nowo odkrytej planecie karłowatej, 3738 Ots (1977 QA1). Był żonaty trzykrotnie (odpowiednio z Margot Ots (z domu Laane, od 1950 Heinsoo), Astą Ots (Saar) i Iloną Ots (Noor)) i miał dwie córki oraz syna (córka Ülle Malken (Ots) i syn Ülo Ots z Astą Ots, oraz córka Mariann Randmaa (Ots) z Iloną Ots) oraz dwóch adoptowanych synów (Hendrika Otsa i Jūriego Otsa).

W listopadzie 2005 roku w Tallinnie odbyła się premiera musicalu „Georg”, opartego na życiu Georga Otsa, a 5 października 2007 roku wydano film „Georg”, opowiadający o jego losach.

Najważniejsze dzieła (Georg Ots)

Cała filmografia (Georg Ots)