(Louis-Ferdinand Céline)

Louis Ferdinand Auguste Destouches (27 maja 1894 – 1 lipca 1961), bardziej znany pod pseudonimem Louis-Ferdinand Céline, był francuskim powieściopisarzem, polemistą i lekarzem. Jego pierwsza powieść „Podróż do końca nocy” (1932) zdobyła Prix Renaudot, lecz podzieliła krytyków ze względu na pesymistyczny obraz kondycji ludzkiej oraz styl pisarski oparty na mowie klas robotniczej. W kolejnych powieściach, takich jak „Śmierć na raty” (1936), „Trupa na szafę” (1944) i „Z zamku do zamku” (1957), Céline dalej rozwijał swój innowacyjny i charakterystyczny styl literacki. Maurice Nadeau napisał: „To, co Joyce zrobił dla języka angielskiego... co surrealiści próbowali zrobić dla języka francuskiego, Céline osiągnął bez wysiłku i na ogromną skalę”.

Od 1937 roku Céline pisał serię antysemickich dzieł polemicznych, w których opowiadał się za sojuszem wojskowym z nazistowskimi Niemcami. Publicznie wyznawał antysemickie poglądy również podczas niemieckiej okupacji Francji, a po lądowaniu aliantów w Normandii w 1944 roku uciekł do Niemiec, a następnie do Danii, gdzie żył na wygnaniu. W 1951 roku został skazany przez francuski sąd za kolaborację, lecz wkrótce potem ułaskawił go trybunał wojskowy. Powrócił do Francji, gdzie wznowił karierę lekarza i pisarza. Céline jest powszechnie uważany za jednego z najwybitniejszych francuskich powieściopisarzy XX wieku, ale ze względu na swój antysemityzm i działalność podczas drugiej wojny światowej pozostaje w Francji postacią kontrowersyjną.

Jako jedyne dziecko Fernanda Destouches i Marguerite-Louise-Céline Guilloux, urodził się jako Louis Ferdinand Auguste Destouches w 1894 roku w Courbevoie, niedaleko Paryża w departamencie Seine (obecnie Hauts-de-Seine). Rodzina pochodziła pierwotnie z Normandii po stronie ojca i z Bretanii po stronie matki. Jego ojciec był średnim kierownikiem w firmie ubezpieczeniowej, a matka prowadziła butik z antycznymi koronkami. W 1905 roku otrzymał certyfikat ukończenia szkoły (Certificat d'études), po czym pracował jako uczeń i goniec w różnych zawodach.

Między 1908 a 1910 rokiem rodzice wysłali go do Niemiec i Anglii, na rok do każdego z tych krajów, aby nauczył się języków obcych z myślą o przyszłym zatrudnieniu. Od czasu opuszczenia szkoły do osiemnastego roku życia Céline pracował w różnych miejscach, opuszczając je lub tracąc po krótkim czasie. Często pracował u jubilerów – najpierw, w wieku jedenastu lat, jako chłopiec do posyłek, a później jako sprzedawca u lokalnego złotnika. Choć nie kontynuował formalnej edukacji, za zarobione pieniądze kupował podręczniki i uczył się samodzielnie. To właśnie w tym czasie Céline zaczął pragnąć zostać lekarzem. ...