Serge Reggiani (Serge Reggiani)

Serge Reggiani (Serge Reggiani) - znany z pracy przy tego typu projektach: «The Leopard» (1963), «Lampart» (1963), «Les Misérables» (1958), «Les Misérables» (1958), «The Last Adventure» (1967),

Serge Reggiani (2 maja 1922 – 23 lipca 2004) był urodzonym we Włoszech francuskim piosenkarzem i aktorem. Urodził się w Reggio Emilia we Włoszech i w wieku ośmiu lat przeniósł się z rodzicami do Francji. Przez wiele lat zmagał się z alkoholizmem, spowodowanym częściowo samobójstwem jego syna Stephana w 1980 roku.

Po ukończeniu szkoły aktorskiej (Conservatoire des arts cinématographiques) został odkryty przez Jeana Cocteau i wystąpił w wojennej produkcji „Les Parents terribles” („Straszni rodzice”). Podczas II wojny światowej opuścił Paryż, aby dołączyć do francuskiego ruchu oporu.

Zadebiutował w pełnometrażowym filmie w 1946 roku w produkcji „Les portes de la nuit” („Drzwi nocy”). Później wystąpił w 80 filmach, w tym w „Casque d'or”, „Nędznikach” (1958), „Tutti a casa”, „Le Doulos”, „Leopardzie”, „Tarasie” oraz „Pianiście” (1998).

Mimo że w karierze aktorskiej nigdy nie osiągnął absolutnego szczytu, odniósł triumf w teatrze w 1959 roku dzięki roli w sztuce Jeana-Paula Sartre’a „Les Séquestrés d'Altona” („Więźniowie Altony”). Tymczasem w 1965 roku, w wieku 43 lat, rozpoczął drugą ścieżkę zawodową jako piosenkarz, przy wsparciu Simone Signoret i jej męża Yvesa Montanda, a później z wielką pomocą francuskiej దిwy Barbary. Reggiani stał się jednym z najbardziej cenionych wykonawców francuskiej „chanson”, a mimo że był po czterdziestce, jego wizerunek „niegrzecznego chłopca” i surowy wygląd sprawiły, że zyskał popularność zarówno wśród młodych, jak i starszych słuchaczy.

Do jego najbardziej znanych utworów należą „Les loups sont entrés dans Paris” („Wilki weszły do Paryża”) oraz „Sarah (La femme qui est dans mon lit)” („Kobieta, która jest w moim łóżku”), ta druga napisana przez Georgesa Moustakiego. Jednak jednym z jego stałych autorów tekstów przez całą karierę był Boris Vian („Le Déserteur”, „Arthur où t'as mis le corps”, „La Java des bombes atomiques”). Nowi, młodzi fani utożsamiali się z jego lewicowymi ideałami i antimilitaryzmem, co było szczególnie widoczne podczas studentów buntów w Francji w 1968 roku. Z wiekiem zyskiwał coraz większe uznanie jako jeden z najlepszych interpretatorów francuskiej piosenki, przybliżając swojej publiczności poezję Rimbauda, Apollinaire’a i Préverta. W 1995 roku powrócił na scenę muzyczną, dając kilka koncertów mimo pogarszającego się stanu zdrowia i osobistych dramatów; ostatni z nich odbył się wiosną 2004 roku, w roku jego śmierci.

W późniejszych latach życia zajął się malarstwem i zorganizował kilka wystaw swoich prac.

Serge Reggiani zmarł w Paryżu na zawał serca w wieku 82 lat, dzień po śmierci innego znanego francuskiego piosenkarza, Sachy Distela. Spoczywa na cmentarzu Montparnasse.

Najważniejsze dzieła Serge Reggiani (Serge Reggiani)

Cała filmografia Serge Reggiani (Serge Reggiani)