(Ángela Carrasco)

Angela Carrasco urodziła się 23 stycznia 1952 roku w Santo Domingo w Dominikanie. Była córką Blasa Carrasco i piosenkarki Angeli, która zrezygnowała ze swoich marzeń, aby poświęcić się rodzinie. Gdy Angela miała 7 lat, po raz pierwszy pojawiła się w świecie reklamy, śpiewając utwór do reklamy napoju – dość chwytliwą piosenkę skomponowaną przez Salvadora Sturla. Prowadziła spokojne życie rodzinne, bawiąc się, ucząc i śpiewając. W wieku 13 lat, wraz ze swoimi siostrami, zaczęła udzielać lekcji gry na gitarze w szkole muzycznej, jednocześnie kształcąc się i rozwijając muzycznie. Dwa lata później, mając zaledwie 15 lat, została prowadzącą programu telewizyjnego „Orbit”, lecz największe uznanie zdobyła w innym programie – konkursie „Kaskada sukcesu”. Z czasem otrzymała stypendium i wyjechała do Hiszpanii. W tym europejskim kraju zaczęła pracować w teatrze muzycznym, by następnie stać się znaną w Stanach Zjednoczonych i w całej Ameryce Łacińskiej, współpracując z ważnymi artystami. W latach 70., 80. i części lat 90. popularność piosenkarki osiągnęła szczyt; jej głos, w połączeniu z charyzmą i elegancją, pozwalał jej zachwycać każdą publiczność. W 1975 roku nadarzyła się dla niej wielka okazja i wystąpiła w operze rockowej „Jesus Christ Superstar” u boku Camilo Sesto. Dzięki tej pracy znalazła się na szczycie list najpopularniejszych artystów w Hiszpanii oraz w Ameryce Środkowej i Południowej.

Angela zawsze dbała o to, by znaleźć miejsce na życie rodzinne, dlatego po sukcesie w „Jesus Christ Superstar”, w 1976 roku urodził się jej pierwszy syn, Elvis. Wypuściła wówczas utwór „No, no one more”, który stał się prawdziwym hitem i sprzedał się w ogromnym nakładzie. Ze względu na współpracę z Camilo Sesto, jej producent skomponował i wyprodukował jej największe sukcesy, a ona odbyła trasę koncertową po kilku krajach Ameryki Łacińskiej, występując m.in. w Madison Square Garden w Nowym Jorku, co uczyniło ich duet niezwykle popularnym w tamtym czasie. Dzięki przyjaźni łączącej oboje artystów, Camilo Sesto wyprodukował takie hity jak „Friend of mine”, „Count with me”, „Mamma” i wiele innych. Z tymi utworami oboje odbyli kolejne trasy po Ameryce Łacińskiej, a następnie nagrali wielki sukces pt. „Quiet”. Po pewnym czasie nagrała dwa albumy Oscara Gomeza: „The Lady of the Caribbean”, śpiewając „Caribbean” z Willy Chirino oraz „La Candela” w duecie z Celia Cruz.

W 1987 roku Angela zdecydowała się zamieszkać w Stanach Zjednoczonych i z nową wytwórnią nagrała płyty „Boca pink” oraz „Piel Canela”, zdobywając nagrody Billboard i Lo Nuestro jako najlepsza piosenkarka muzyki tropical roku. Po dwóch latach przerwy od świata śpiewu powróciła z nowym albumem zawierającym utwory z lat 40., 50. i 60., współpracując z kompozytorem i meksykańskim piosenkarzem Juanem Gabrielem, z którym łączyła ją głęboka przyjaźń. Wiele z jej piosenek, takich jak „I can't complain”, „Qui row” czy „Quererte a ti”, utrwaliło jej sławę. Podczas pobytu w Europie była współprowadzącą programu „Ladies and gentlemen!” wraz z Valerio Lazarov, a krótko potem została oficjalną prowadzącą, co posłużyło jej jako trampolina do kariery w kinie i telewizji.