Żulien Kurbet (Julien Courbet)

Żulien Kurbet (Julien Courbet) - , Prezenter, Twórca znany z pracy przy tego typu projektach: «Disco» (2008), «Disco» (2008), «Solidarité Incendies - Le Grand Concert en direct» (2026), «Solidarité Incendies - Le Grand Concert en direct» (2026),

Julien Courbet (ur. 7 lutego 1965) to francuski dziennikarz, prezenter i producent telewizyjny.

Julien Courbet urodził się jako Frédéric René Courbet w Eysines, miasteczku położonym na przedmieściach Bordeaux, w departamencie Gironde. Studiował i ukończył IUT Techniques de commercialisation na Uniwersytecie Bordeaux IV.

Julien Courbet rozpoczął swoją karierę jako prezenter radiowy w różnych stacjach w Bordeaux (Radio Angora, NRJ, Fun Radio, Wit FM). W latach 1986–1991 został prezenterem w France 3 Aquitaine. Pracował w Wit FM, prowadząc poranny program Que fait la police?, w Sud Radio, gdzie poznał Hervé Pouchola, który później został jego mediatorem w programie La guerre des voisins, a następnie w NRJ w latach 1992–1994 z programem N'importe quoi.

W 1993 roku poznał Gérarda Louvina, który zatrudnił go w TF1. Po występach jako felietonista w programie Sacrée Soirée, Julien Courbet zaczął prowadzić programy produkowane przez Gérarda Louvina, rozpoczynając od Sans aucun doute. W latach 1994–2008 pracował na tym kanale, prowadząc szereg programów (Code de la route…) i produkując niektóre z nich (Le Grand Frère, Le Détective…). Zyskał sławę stając się prezenterem specjalizującym się w oszustwach matrymonialnych, zwłaszcza dzięki programom Les Sept Péchés capitaux i Sans aucun doute, w których osiągał bardzo dobrą oglądalność. Następnie w 2004 roku stworzył program Stop arnaques.

W 2005 roku założył nową firmę produkcyjną La Concepteria, po sprzedaniu poprzedniej Quai Sud Télévisions stacji TF1, która była właścicielem programów Sans aucun doute i Confessions Intimes. W marcu 2007 roku stworzył stronę internetową będącą przewodnikiem dla konsumentów, zawierającą artykuły omawiające terminy prawne, wyjaśniające prawa, obowiązki i rozwiązania problemów, z jakimi mogą się spotkać klienci.

We wrześniu 2008 roku dołączył do France 2, aby do lutego 2009 roku prowadzić program Service Maximum w prime time. Jego odejście z TF1 zostało uzasadnione faktem, że stacja odmówiła emisji codziennego programu przed wieczorem. France 2 zaakceptowało koncepcję Juliena Courbeta po spotkaniu z Patrickiem de Carolis. Jednak pomimo odejścia z France 2, kontynuował produkcję dla TF1 programu Le Grand Frère. W 2008 roku wyprodukował na kanale Direct 8 program Je suis timide mais j'me soigne.

Jego przybycie do France 2 nie zostało dobrze przyjęte przez wszystkich, szczególnie przez Nicolasa Sarkozy’ego i Ministra Kultury. Jego nowy program również nie spotkał się z uznaniem widzów. W lutym 2009 roku program został zdjęty z anteny, ale Julien Courbet pozostał w France Télévisions.

Po niepowodzeniu Service Maximum, Julien Courbet kontynuował prowadzenie swojego programu obrony konsumentów w RTL, ale udało mu się również prowadzić programy rozrywkowe i teleturnieje w telewizji. W maju 2009 roku wraz z Cyrilem Hanouną komentował 54. Konkurs Piosenki Eurowizji na żywo z Moskwy, wygrany przez Alexandra Rybaka dla Norwegii, a francuska piosenkarka Patricia Kaas zajęła ósme miejsce dla Francji. W czerwcu 2009 roku poprowadził Le Grand défi des animateurs. …

Źródło: Artykuł "Julien Courbet" z Wikipedii w języku angielskim, na licencji CC-BY-SA.

Najważniejsze dzieła Żulien Kurbet (Julien Courbet)

Cała filmografia Żulien Kurbet (Julien Courbet)