(Edmond T. Gréville)

(Edmond T. Gréville) - Director znany z pracy przy tego typu projektach: «Beat Girl» (1960), «Beat Girl» (1960),

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii. Edmond T. Gréville (właśc. Edmond Gréville Thonger, 20 czerwca 1906 Nicea – 26 maja 1966, Nicea) był francuskim reżyserem filmowym.

Syn rodziców francusko-brytyjskich, syn pastora protestanckiego, Gréville rozpoczął swoją karierę jako dziennikarz i krytyk filmowy. Równolegle z kilkoma występami aktorskimi w niemych filmach oraz w pierwszym filmie dźwiękowym René Clara, *Pod dachami Paryża* (1930), wyreżyserował swoje pierwsze krótkometrażówki. Po raz pierwszy jako reżyser pracował na planie *Napoleona* Abela Gance’a w 1927 roku. Następnie pracował jako drugi reżyser, m.in. przy angielskim filmie *Piccadilly*, *Arlesiance* (w reżyserii Jacques’a de Baroncelliego), *Prix de beauté* Augusto Geniny (z Louise Brooks) oraz *La Fin du Monde* Abela Gance’a.

W latach 1930–1940 wyreżyserował kilka francuskich filmów – *Pociąg samobójców* (1931), *Zamieszanie* (1934) z Françoise Rosay (film społeczno-realistyczny poruszający delikatną kwestię seksualną – impotencję) oraz dwa komediowe musicale: *Księżniczka Tam Tam* (1935) z Josephine Baker i *Melodia Cyganów* (1936) z Lupe Velez. Ponownie w Wielkiej Brytanii zrealizował *Doktorka* z Ditą Parlo i Johnem Loderem oraz *Zagrożenia* (1938) z Mireille Balin i Erikiem von Stroheimem, w którym ten ostatni gra austriackiego uchodźcę popełniającego samobójstwo po Anschlussie. Gréville narzucił swój niezależny i oryginalny styl kinematografii tamtych czasów, charakteryzujący się ciężką atmosferą nacechowaną erotyzmem.

Zaprzestał reżyserowania filmów podczas II wojny światowej i okupacji – ksenofobia i antysemityzm zrujnowały lub zatrzymały kariery m.in. Léonide’a Moguy’a i Pierre’a Chenala, obydwu francuskich Żydów, a także pół-Brytyjczyka Gréville’a. Ponadto odebrano żydowskim właścicielom firmy produkcyjne i dystrybucyjne, takie jak Siriztky, ojcu i synowi. W 1948 roku nakręcił film o tematyce ruchu oporu i kolaboracji w holenderskim filmie *Nie na próżno*. W tym samym roku zrealizował film z Carole Landis, *Pętla*. W *Porcie pożądania* (1954) wyreżyserował Jeana Gabina w roli kapitana konfrontowanego z bezwzględnym przemytnikiem i rozdartym miłością do młodej kobiety, którą kocha również młodszy mężczyzna.

W ostatnich latach swojej kariery Gréville zrealizował *Beat Girl* (1959) z Adamem Faith i horror *Ręce Orlaca* (1960) z Melem Ferrerem. Jego ostatnim filmem był *Wypadek* (1963) z Magali Noël, oparty na powieści Frédérica Davida.

W maju 1966 roku Edmond Gréville zmarł w szpitalu w Nicei, prawdopodobnie w wyniku powikłań po wypadku samochodowym.

Powyższy opis pochodzi z artykułu z Wikipedii o Edmondzie T. Gréville, udostępnionego na licencji CC-BY-SA, pełna lista współautorów dostępna na Wikipedii.

Najważniejsze dzieła (Edmond T. Gréville)

Cała filmografia (Edmond T. Gréville)