(Mano Solo)

Mano Solo (24 kwietnia 1963 – 10 stycznia 2010), urodzony jako Emmanuel Cabut, był francuskim piosenkarzem. Urodził się 24 kwietnia 1963 roku w Châlons-sur-Marne; jego rodzicami byli ilustrator Cabu oraz Isabelle Monin, współzałożycielka magazynu ekologicznego „La Gueule ouverte”.

Od siedemnastego roku życia Mano Solo grał na gitarze w punkrockowej grupie les Chihuahuas. Na początku lat dziewięćdziesiątych zaczął śpiewać własne kompozycje. Następnie regularnie występował w paryskim teatrze Tourtour u boku piosenkarzy Marousse i P'tit Louis. Jego pierwszy album, „La Marmaille Nue”, został wydany w 1993 roku i w ciągu pierwszego roku sprzedał 100 000 egzemplarzy. W 1995 roku ukazał się jego drugi album, „Les Années Sombres” („Mroczne lata”) – mroczne wydawnictwo, które w pierwszych miesiącach od premiery również zdobyło złotą płytę. W 1996 roku połączył siły z częścią składu Chihuahuas, tworząc album „Frères Misère” („Bracia w nieszczęściu”). Rytmy na tej płycie są bliższe punkowi, a teksty bardziej aktualne niż na jego solowych albumach. Z powodu niewielkiego zainteresowania mediów album nie odniósł natychmiastowego sukcesu.

W 1997 roku ukazał się nowy album: „Je sais pas trop” („Nie wiem zbyt dobrze”). Nagrany na żywo, zawierający ponownie oryginalne melodie i brzmienia, został w Francji wyróżniony złotą płytą. Dwa lata później Mano Solo nagrał podwójny album „Internationale Shalala” na żywo w Tourtour – małym teatrze, w którym występował regularnie od początku swojej kariery muzycznej. Na albumie śpiewa i gra na gitarze w towarzystwie jedynie drugiego gitarzysty, Jean-Louisa Solansa. Utwory pochodzą z wcześniejszych solowych płyt, z wyjątkiem „Shalala” – hymnu „wewnętrznej rewolucji” o pozytywnym i dynamicznym przekazie, który artysta śpiewał wspólnie z publicznością na koniec każdego koncertu.

Jego drugi album na żywo, „La Marche” („Marsz”), został wydany w 2002 roku. Składa się on głównie z utworów z wcześniej wydanej płyty „Dehors” („Na zewnątrz”) z sierpnia 2000 roku. Do albumu dołączono DVD zawierające zdjęcia i nagrania z koncertów oraz animacje komputerowe z wyobraźni Mano Solo.

W 2004 roku ukazał się album „Les animals”. Podobnie jak w przypadku innych płyt Solo, brzmienie było nowatorskie, teksty pełne poetyckiego języka, a utwory wykonywane z wielką energią. Niektóre tytuły były nowymi nagraniami starych piosenek. Na albumie znalazł się utwór „Botzaris”, nagrany z zespołem Les Têtes Raides. Solo pojawił się również w dwóch utworach na albumie „Dans le caillou” zespołu Karpatt. W 2006 roku Mano Solo nie odnowił kontraktu ze swoją wytwórnią, Warner. Samodzielnie wyprodukował nowy album „In the Garden”, zapowiedziany na marzec 2007 roku. Płytę tę oferował w systemie subskrypcyjnym od 18 września 2006 roku: co miesiąc subskrybenci otrzymywali dostęp do nowych materiałów (piosenek lub filmów). Opłata subskrypcyjna przeznaczana była na koszty promocji albumu.

Równolegle do kariery muzycznej Solo rozwijał inne talenty, w tym plastyczne. Projektował okładki niektórych swoich albumów. Założył własne wydawnictwo (La Marmaille Nue), które opublikowało dwie jego książki: antologię poezji „Je suis là” („Tu jestem”) (1995) oraz powieść „Joseph sous la pluie” („ Józef w deszczu”) (1996).

Od 2001 roku Solo bardzo zainteresował się Internetem; stworzył i rozwijał własną stronę internetową skupioną wokół jego zainteresowań artystycznych, społecznych i politycznych, zachęcając jednocześnie odwiedzających do własnej twórczości. ...

Źródło: Artykuł „Mano Solo” z angielskiej Wikipedii, licencjonowany na zasadach CC-BY-SA 3.0.