Guy Montagné (Guy Montagné) - znany z pracy przy tego typu projektach: «That Obscure Object of Desire» (1977), «Mroczny przedmiot pożądania» (1977),
Guy Montagné (ur. 6 marca 1948) jest francuskim aktorem, komikiem i osobowością radiową.
Był „wnukiem śpiewaka operowego, w rodzinie, w której przez pokolenia tworzyli muzycy” oraz synem Jean-Claude'a Beïreta Montagné, inżyniera radiowego i elektronika, który w latach rządów Vichy przeszedł do konspiracji, by uniknąć przymusowego poboru do pracy; był więziony w Pampilonie w reżimie Franco, by ostatecznie dołączyć do Wolnych Francuzów w Casablance.
W 1972 roku ukończył szkołę aktorską René Simona i szybko znalazł zatrudnienie w filmach Roberta Manuela, a także Luisa Buñuela, który obsadził go w roli Młodego Mnicha w filmie „Widmo wolności” (1974).
Od 1976 do 1978 roku Guy Montagné wcielał się w rolę Guyomarda w kilku odcinkach serialu telewizyjnego „Komisarz Moulin”. W 1978 roku Stéphane Collaro zaangażował go do wykonywania imitacji i pisania tekstów komediowych do swojego programu radiowego na antenie Europe 1. Stworzenie sitcomu „Tous les chemins mènent au rhum” – pierwszej politycznej radiowej serii komediowej – wyniosło Collaro i Montagné na szczyty słuchalności. Sukcesy te przeniosły się na ekran telewizora w latach 1979–1981 za sprawą „Le Collaro show”. Trupa Collaro przeszła z Antenne 2 do TF1, a program zmienił nazwę na „Co-Co Boy”, gdzie Guy Montagné poznał amerykańską „coco-girl” Terry Shane. Została ona jego żoną oraz scenarzystką jego monodramów.
W 1985 roku został francuskim głosem Kaczora Donalda w programie telewizyjnym „Le Disney Channel” na kanale FR3. Przez dekadę, od końca lat 70. do połowy lat 80., przeżywał okres największej sławy, będąc bardzo popularnym dzięki swojej postaci neurotycznego, porywczego i gadatliwego człowieka. Po tym czasie, w związku z odejściem Stéphane'a Collaro do stacji La Cinq w 1987 roku, nastąpił okres mroczniejszy i trudniejszy. W latach 90. rozpoczął karierę w kabarecie, gdzie wystawił liczne spektakle, jednak sukcesy lat 80. pozostały już w tyle. Od czasu do czasu prosił swojego przyjaciela, Patricka Sébastiena, o udział w jego programach telewizyjnych, co dawało mu możliwość powrotu do telewizji. W międzyczasie widzowie zaczęli jednak bardziej interesować się innymi komikami, takimi jak Alex Métayer i Élie Kakou. Jego repertuar nie ewoluował i od lat 90. jego sytuacja była podobna do sytuacji Jeana Roucasa.
Chcąc wznowić karierę filmową, popełnił błąd w 1992 roku, biorąc udział w filmie dokumentującym powrót grupy Les Charlots bez udziału Gérarda Rinaldiego, zatytułowanym „Le Retour des Charlots”. Film okazał się komercyjną klęską i został uznany za tzw. „flop”, co zaprzepaściło jego karierę kinową, skutkując licznymi odmowami podczas castingów. W latach 90. Guy Montagné był jedną z najważniejszych osobowości programu radiowego „Les Grosses Têtes” prowadzonego przez Philippe'a Bouvarda, a także występował w okazjonalnych programach telewizyjnych o tym samym tytule.
W lutym 2014 roku padł ofiarą porażenia nerwu twarzy po lewej stronie, zwanego porażeniem Bella. Przyczyną był stres związany z kradzieżą biletów na spektakl, który miał wystawić w miejscowości Muzillac w departamencie Morbihan, oraz sposób, w jaki potraktował go urząd miasta po kradzieży, odmawiając mu zwrotu kosztów. Później uczynił z tego zdarzenia szkic komediowy. Leczony w szpitalu La Pitié-Salpêtrière w Paryżu, wyzdrowiał dwa miesiące po incydencie.