(Roberto Santos) - Reżyser znany z pracy przy tego typu projektach: «Contos Eróticos» (1980), «Erotic Stories» (1980), «Contos Eróticos» (1980), «Contos Eróticos» (1980), «Mais Luz» (1986),
Roberto Santos Pinhanez (1928–1987) był brazylijskim reżyserem filmowym, znanym z takich produkcji jak „Matraga” (A Hora e Vez de Augusto Matraga) oraz „Wielki moment” (O Grande Momento).
Santos urodził się w 1928 roku w robotniczej dzielnicy São Paulo. Swoją działalność filmową rozpoczął około 1952 roku w Vera Cruz Studio, pierwszym dużym studiu zbudowanym w Brazylii. W 1956 roku Santos nakręcił swój pierwszy film, „Wielki moment” (O Grande Momento), który był pierwszym neorealistycznym obrazem powstałym w Brazylii. W 1965 roku Roberto Santos zaadaptował nowelę Guimaraes Rosy „Matraga” (A Hora e Vez de Augusto Matraga) – jedyną udaną ekranizację dzieła Rosy, najważniejszego nazwiska w brazylijskiej literaturze tego stulecia. Film został zaprezentowany na Festiwalu Filmowym w Cannes w 1966 roku.
Koniec lat 60. i lata 70. w jego karierze naznaczone były problemami z cenzurą. Mimo to wyreżyserował sześć kolejnych filmów, w tym dwa eksperymentalne: „Głosy strachu” (Vozes do Medo) – film o strukturze magazynu – oraz „Trzy śmierci Solano” (As Tres Mortes de Solano), eksperyment, w którym ta sama fabuła jest opowiadana trzykrotnie: najpierw w sferze fantastyki, potem w sposób realistyczny, a na koniec jako pantomima cyrkowa. W tym czasie pracował również w telewizji, reżyserując reklamy. Sukces telewizyjnej adaptacji kolejnego opowiadania Guimaraes Rosy skłonił go do napisania scenariusza do noweli „Campo Geral”, opowiadającej o chłopcu dorastającym na brazylijskim zapleczu. Po miesiącach starań o pozyskanie praw projekt został porzucony, a reżyser zdecydował się zmierzyć z innym mitem brazylijskiej literatury – Machado de Assisem.
Jego ostatni film, „Quincas Borba”, odtworzył świat Machado de Assisa z przełomu wieków w burzliwych latach 80. Roberto Santos zmarł na zawał serca na lotnisku w São Paulo w 1987 roku, tuż po powrocie z festiwalu w Gramado, gdzie pokazano „Quincasa Borbę”, który został ostro skrytykowany przez grupę recenzentów.