(Duane Gill)

(Duane Gill) - znany z pracy przy tego typu projektach:

Duane Gill jest amerykańskim zawodowym wrestlerem. Jest najbardziej znany z występów w WWE pod ringowym pseudonimem Gillberg, będącym parodią Goldberga – największej gwiazdy ówczesnej rywalizującej federacji World Championship Wrestling. Podczas swojej kariery w WWE Gill raz zdobył tytuł Mistrza w wadze lekko ciężkiej. Dzierżył ten pas przez 15 miesięcy, stając się najdłużej panującym mistrzem w tej kategorii w historii firmy. Gill zadebiutował na amerykańskiej scenie niezależnej w składzie zamaskowanego zespołu tag team z Barrym Hardym pod nazwą The Lords of Darkness, gdzie Hardy występował jako Agony, a Gill jako Pain. 2 sierpnia 1991 roku pokonali oni Cream Team (Dino Casanova i Rip Sawyer), zostając pierwszymi w historii mistrzami zespołów Mid-Eastern Wrestling Federation. The Lords wzięli udział w dwóch z trzech 40-osobowych walk typu battle royal zorganizowanych w 1992 roku. Druga z nich odbyła się dwa miesiące później. Później The Lords stali się drugą wersją The Executioners i wzięli udział w 40-osobowym battle royalu, który wygrał Tatanka. The Executioners dołączyli następnie do WWE, rywalizując w programie Monday Night Raw z kilkoma innymi zespołami. The Executioners rozpadli się na początku 1994 roku, a Hardy opuścił firmę 18 kwietnia. Gill zaczął wówczas występować pod swoim prawdziwym nazwiskiem jako tzw. enhancement talent, zanim wkrótce potem również opuścił federację.

Powrót do WWF (1998–2000)
W 1998 roku Gill powrócił do WWE podczas gali Survivor Series jako tajemniczy przeciwnik Mankinda. Vince McMahon zdawał się ułatwiać Mankindowi drogę do zwycięstwa w turnieju o wakujący tytuł Mistrza WWE, gdyż ten wydawał się jego faworytem. Zanim Gill pojawił się na ringu, McMahon budował napięcie, określając go jako wrestlera z bilansem zwycięstw i porażek, którego nie mógłby dorównać żaden inny zawodnik. Choć stwierdzenie to sugerowało, że przeciwnik Mankinda wygrał w karierze więcej niż przegrał, prawda była dokładnie odwrotna i Gill został szybko pokonany przez Mankinda. Później dołączył do J.O.B. Squad wraz z Al Snowem, Scorpio i Bobem Hollym. W tym czasie Gill zasłynął z „zakończenia” kariery Marca Mero, gdy ten wyzwał go na walkę, ogłaszając tłumowi, że przejdzie na emeryturę, jeśli nie zdoła pokonać Gilla. Gill wygrał walkę przy pewnej pomocy J.O.B. Squad i Mero opuścił WWE, choć w rzeczywistości nie przeszedł na emeryturę, jak obiecał.

Najważniejsze dzieła (Duane Gill)

Cała filmografia (Duane Gill)