(Jo Ramirez)

(Jo Ramirez) - znany z pracy przy tego typu projektach: «1» (2013), «1» (2013),

Ramirez pochodził z tego samego meksykańskiego miasteczka co bracia Rodriguez – Ricardo i jego brat Pedro – i choć miał podobne ambicje wyścigowe, nie posiadał środków, by osiągnąć to, co oni. Studiował inżynierię mechaniczną na Uniwersytecie w Meksyku, ale porzucił studia, by w 1961 roku towarzyszyć swojemu przyjacielowi Ricardo Rodriguezowi w podróży do Europy, kiedy Meksykanin wypożyczył fabryczne Ferrari na włoski Grand Prix w Monzy, gdzie sensacyjnie zakwalifikował się do pierwszego rzędu. Sam wyścig był tragicznym wydarzeniem, w którym kierowca zespołowy Wolfgang von Trips zginął na pierwszym okrążeniu – w wypadku, który pochłonął życie kilku widzów. Rodriguez przez krótki czas jechał na drugim miejscu, zanim wycofał się z powodu awarii mechanicznej. W 1962 roku obaj powrócili, a Rodriguez pokazał swoje tempo, zajmując drugie miejsce w Pau i czwarte w Grand Prix Belgii. Podczas treningów przed Grand Prix Meksyku w listopadzie wypożyczył Lotusa 24 Roba Walkera i zginął w wypadku. Ramirez postanowił wrócić do Europy i pracował zarówno dla Maserati, jak i Lamborghini. W 1966 roku przeniósł się do Anglii, by pracować z Fordem, a później dołączył do zespołu Eagle F1 Dana Gurney’a. Po zamknięciu zespołu F1 Jo spędził trzy lata z Gurneyem w Stanach Zjednoczonych, pracując w wyścigach CanAm, Indycar i TransAm, ale w 1971 roku wrócił do Wielkiej Brytanii, by pracować jako główny mechanik w zespole John Wyer Automotive Gulf Porsche sportscar. W 1972 roku powrócił do F1, pracując z Jackie Stewartem i François Cevertem w Tyrrellu, i pozostał w zespole z Ockham do 1975 roku, kiedy to został zatrudniony jako kierownik zespołu Copersucar-Fittipaldi – jedynego południowoamerykańskiego zespołu F1. Następnie pracował jako kierownik zespołu Shadow, ATS i Theodore, zanim w grudniu 1983 roku dołączył do McLarena jako koordynator zespołu. W latach 1984–2001 Ramírez był koordynatorem tego zespołu Formuły 1, w tym w czasie niesławnej rywalizacji Prost–Senna z końca lat 80. Ramirez przeszedł na emeryturę pod koniec 2001 roku.

Najważniejsze dzieła (Jo Ramirez)

Cała filmografia (Jo Ramirez)