(Alain Prost)

(Alain Prost) - znany z pracy przy tego typu projektach: «Senna» (2010), «Senna» (2010),

Alain Marie Pascal Prost (ur. 24 lutego 1955) – francuski były kierowca wyścigowy i menedżer sportów motorowych, który startował w Formule 1 w latach 1980–1993. Pseudonimem „Profesor”, Prost zdobył cztery tytuły Mistrza Świata Formuły 1 i – w momencie zakończenia kariery – posiadał rekordy w liczbie zwycięstw (51), najszybszych okrążeń (41) i miejsc na podium (106).

Urodzony w Lorette, w departamencie Loire, Prost rozpoczął karierę kartingową w wieku 14 lat, wygrywając cztery lata później Puchar Świata Karting Junior Direct-Drive, a w 1976 roku przeszedł do formuł juniorskich. W tym samym roku wygrał swój pierwszy tytuł w Narodowych Mistrzostwach Formuły Renault, a w 1977 roku Challenge de Formule Renault Europe. W następnym sezonie zastąpiony przez Francuskie Mistrzostwa Formuły 3, skutecznie bronił tytułów w 1978 i 1979 roku. Jego kariera juniorska zakończyła się zwycięstwem w Mistrzostwach Europy Formuły 3 FIA w 1979 roku z Oreca. Prost podpisał kontrakt z McLarenem w 1980 roku, debiutując w Formule 1 w Grand Prix Argentyny, gdzie zajął szóste miejsce. Przeniósł się do Renault w 1981 roku, odnosząc swoje pierwsze zwycięstwo w Grand Prix Francji, a następnie w Holandii i Włoszech. Po wielu zwycięstwach w sezonie 1982 z Renault, Prost zajął drugie miejsce za Nelsonem Piquetem w Mistrzostwach Świata Kierowców w 1983 roku po wycofaniu się z powodu awarii turbosprężarki w wyścigu decydującym o tytule. Dwa dni później został zwolniony przez Renault z powodu komentarzy po sezonie i wrócił do McLarena na 1984 rok, gdzie zajął drugie miejsce za swoim kolegą z zespołu, Nikim Lauda, różnicą pół punktu.

W 1985 roku Prost zdobył swój pierwszy tytuł z McLarenem, stając się pierwszym Mistrzem Świata Kierowców pochodzącym z Francji. Z powodzeniem obronił tytuł w następnym sezonie, w zaciętej walce o tytuł z Piquetem i Nigelem Mansellem. Po wygraniu kilku wyścigów w sezonie 1987, partnerem Prosta został Ayrton Senna. Razem wygrali wszystkie Grand Prix z wyjątkiem jednego w 1988 roku – jadąc napędzany Hondą MP4/4 – a Senna zdobył tytuł z trzypunktową przewagą. Ich zaciekła rywalizacja zakończyła się kolizjami decydującymi o tytule w Suzuka w 1989 i 1990 roku, pomimo przejścia Prosta do Ferrari w tym drugim przypadku, przy czym Prost wygrał poprzednie mistrzostwa, a Senna następne. Podczas bez zwycięstw kampanii w 1991 roku został zwolniony przez Ferrari z powodu komentarzy na temat bolidu 643. Po rocznej przerwie Prost powrócił do Williamsa w 1993 roku, bijąc kilka rekordów w drodze do swojego czwartego mistrzostwa i zakończył karierę pod koniec sezonu. Powrócił do Formuły 1 jako właściciel Prost Grand Prix w latach 1997–2001, po zakupie Ligiera. Prost pełnił funkcję doradczą w Renault – później przemianowanym na Alpine – w latach 2017–2021.

Po przejściu na emeryturę z Formuły 1, Prost był zwycięzcą w Mistrzostwach FFSA GT w 2005 roku i wziął udział w Wyścigu Mistrzów w 2010 roku, reprezentując Francję u boku Sébastiena Loeba. W wyścigach na lodzie Prost jest trzykrotnym mistrzem Andros Trophy, rywalizując od 2003 do 2012 roku. Był współwłaścicielem Renault e.dams w Formule E do 2018 roku, wygrywając trzy kolejne Mistrzostwa Zespołów w latach 2014–15 do 2016–17. Prost został wprowadzony do Międzynarodowej Galerii Sław Sportów Motorowych w 1999 roku. ...

Źródło: Artykuł "Alain Prost" z Wikipedii w języku angielskim, na licencji CC-BY-SA.

Najważniejsze dzieła (Alain Prost)

Cała filmografia (Alain Prost)