(Sylvie Vartan)

(Sylvie Vartan) - znana z pracy przy takich projektach: «Malpertuis» (1972), «Malpertuis» (1972), «J'ai tout donné» (1972), «J'ai tout donné» (1972), «La TV des 70's : Quand Giscard était président» (2022),

Sylvie Vartan (ur. Sylvie Georges Vartanian 15 sierpnia 1944) – bułgarsko-armeńsko-francuska piosenkarka i aktorka. Znana jest jako jedna z najbardziej płodnych i o mocnym brzmieniu artystek yé-yé. Jej występy często cechowała rozbudowana choreografia taneczna, a wielokrotnie pojawiała się w telewizji francuskiej i włoskiej.

Doroczne występy z ówczesnym mężem, Johnnym Hallydayem, przyciągały komplet widzów w Olympia i Palais des congrès de Paris w latach 60. i do połowy lat 70. W 2004 roku, po przerwie w występach, rozpoczęła nagrywanie i wykonywanie koncertów jazzowych ballad w krajach francuskojęzycznych.

Sylvie Vartan urodziła się w Iskrets, w obwodzie sofijskim, w ówczesnym Królestwie Bułgarii. Jej ojciec, Georges Vartanian (1912–1970), urodził się we Francji, miał bułgarską matkę Slavkę i armeńskiego ojca. Pracował jako attaché w ambasadzie francuskiej w Sofii. Rodzina skróciła nazwisko Vartanian do Vartan. Jej matka, Ilona (z domu Mayer 1914–2007), córka znanego architekta Rudolfa Mayera, pochodziła z węgierskiej rodziny żydowskiej.

Po inwazji Armii Radzieckiej na Bułgarię we wrześniu 1944 roku dom rodziny Vartanian został znacjonalizowany i przeprowadzili się do Sofii. W 1952 roku przyjaciel ojca Sylvie, reżyser filmowy Dako Dakovski, zaproponował jej rolę uczennicy w filmie Pod igoto, filmie o bułgarskich rebeliantach przeciwko panowaniu osmańskiemu. Udział w filmie spełnił jej marzenie o zostaniu artystką.

Trudności powojenne Bułgarii skłoniły rodzinę do emigracji do Paryża w grudniu 1952 roku. Początkowo zatrzymali się w hotelu Lion d'Argent w pobliżu Les Halles, gdzie Georges znalazł pracę, a następnie przez kolejne cztery lata mieszkali w jednym pokoju w hotelu Angleterre. Młoda Sylvie musiała ciężko pracować, aby nadążyć w szkole i wtopić się w środowisko rówieśników. Spędziła dwa lata na nauce języka francuskiego.

W 1960 roku rodzina przeprowadziła się do mieszkania przy Michel Bizot Avenue. Dzięki wpływowi jej brata, producenta muzycznego Eddiego, muzyka stała się głównym zainteresowaniem nastoletniej Sylvie. Jej najbardziej wpływającymi gatunkami były jazz i, wbrew jej surowej szkole średniej, rock 'n' roll. Do jej ulubionych artystów należeli Brenda Lee, Bill Haley i Elvis Presley.

W 1961 roku Eddie zaproponował Sylvie możliwość nagrania piosenki "Panne d'essence" z francuskim rockmanem Frankiem Jordanem. Płyta EP Decca Records odniosła niespodziewany sukces. Chociaż nie została wymieniona na okładce, "Panne d'essence" zapewniła Vartan jej pierwszy występ w telewizji francuskiej. Dziennikarze nadali jej przydomek la collégienne du twist. Po ukończeniu szkoły średniej Victor Hugo, Sylvie była wolna, by podpisać kontrakt z Decca Records i rozpocząć nagrywanie własnych płyt EP; nosząca tytułową piosenkę "Quand le film est triste", cover piosenki Sue Thompson "Sad Movies (Make Me Cry)", EP była w sprzedaży na początku grudnia 1961 roku. ...

Źródło: Artykuł "Sylvie Vartan" z Wikipedii w języku angielskim, na licencji CC-BY-SA.

Najważniejsze dzieła (Sylvie Vartan)

Cała filmografia (Sylvie Vartan)