(Jacques Panijel)
Fabryka
Reżyser (1), Scenarzysta (1),
Data urodzenia
2021-09-22
(Jacques Panijel) - Reżyser, Scenarzysta znany z pracy przy tego typu projektach: «Octobre à Paris» (2011), «Octobre à Paris» (2011),
Jacques Panijel, urodzony 22 września 1921 roku, pochodzenia rumuńskiego i zmarły 12 września 2010 roku w Paryżu, był immunologiem, biologiem, pisarzem, filmowcem i aktywistą antykolonialnym.
Członek sieci oporu Combat i partyzant (maquis) w wieku dwudziestu lat, Jacques Panijel uczestniczył w tworzeniu Narodowej Służby Maquis. Po wyzwoleniu spędził rok w Ministerstwie Wojny jako szef I Biura. Został odznaczony Krzyżem Wojennym, Legią Honoru oraz Medalem Oporu. W 1948 roku opublikował w wydawnictwie Éditions de Minuit powieść pt. *La Rage* (Wściekłość), dotyczącą jego lat w ruchu oporu. Dzieło to, zgłębiające temat intelektualistów w działaniu fizycznym, zyskało poparcie Vercorsa, lecz zostało skrytykowane przez gazetę *L'Humanité*.
W 1961 roku Panijel współreżyserował wraz z Jean-Paul Sassy film fabularny *La Peau et les Os* (Skóra i kości), nakręcony w więzieniu, który zdobył Nagrodę Jeana Vigo. W 1957 roku wyreżyserował również film *Le Balladin du monde occidental* (Ballada o świecie zachodnim). Pisał sztuki teatralne, w tym m.in. *Les Albigeois* (Albigensi).
Jako badacz w CNRS (Francuskie Narodowe Centrum Naukowe) i Instytucie Pasteura, Jacques Panijel wraz z Pierre’em Vidal-Naquet i Laurentem Schwartzem stworzył Komitet Maurice’a Audina, aby dążyć do poznania prawdy o śmierci tego asystenta matematyki na Uniwersytecie w Algierze, który został aresztowany w 1957 roku podczas bitwy o Algier, torturowany przez spadochroniarzy, a następnie zaginął. W 1960 roku podpisał manifest 121 francuskich intelektualistów wzywający do mobilizacji wojskowej w Algierii. Wraz z Robertem Barratem, Pierre’em Vidal-Naquet i Paulem Thibaud założył konspiracyjną gazetę *Vérité-Liberté* (Prawda-Wolność).
Jacques Panijel najbardziej zasłynął z potajemnego nakręcenia w okresie od października 1961 do kwietnia 1962 roku filmu *Październik w Paryżu* – dokumentu o algierskiej demonstracji zorganizowanej z inicjatywy FLN 17 października 1961 roku. Film został zakazany i wyświetlany w podziemiu, dopóki nalot policji na paryskie kino nie doprowadził do przejęcia kopii. Ponownie wyświetlony w maju 1968 roku w kinie 3 Luxembourg, naprzemiennie z *Bitwą o Algier* Gillo Pontecorvo, otrzymał zgodę cenzury w 1973 roku, po głodówce filmowca René Vautiera, reżysera filmu *Mieć dwadzieścia lat w Aurès*. Latem 1968 roku potępił wejście wojsk radzieckich do Czechosłowacji i wystąpił publicznie po raz ostatni podczas spotkania w Mutualité wraz z Michelem Rocardem i Alainem Krivine’em.
Karierę naukową zakończył jako dyrektor badawczy w CNRS oraz kierownik oddziału immunologii i patofizjologii w Instytucie Pasteura.
Jacques Panijel zmarł 12 września 2010 roku w Paryżu. Został początkowo pochowany na cmentarzu Montparnasse, a następnie przeniesiony na cmentarz w Saint-Pantaléon-de-Larche (Corrèze).
Członek sieci oporu Combat i partyzant (maquis) w wieku dwudziestu lat, Jacques Panijel uczestniczył w tworzeniu Narodowej Służby Maquis. Po wyzwoleniu spędził rok w Ministerstwie Wojny jako szef I Biura. Został odznaczony Krzyżem Wojennym, Legią Honoru oraz Medalem Oporu. W 1948 roku opublikował w wydawnictwie Éditions de Minuit powieść pt. *La Rage* (Wściekłość), dotyczącą jego lat w ruchu oporu. Dzieło to, zgłębiające temat intelektualistów w działaniu fizycznym, zyskało poparcie Vercorsa, lecz zostało skrytykowane przez gazetę *L'Humanité*.
W 1961 roku Panijel współreżyserował wraz z Jean-Paul Sassy film fabularny *La Peau et les Os* (Skóra i kości), nakręcony w więzieniu, który zdobył Nagrodę Jeana Vigo. W 1957 roku wyreżyserował również film *Le Balladin du monde occidental* (Ballada o świecie zachodnim). Pisał sztuki teatralne, w tym m.in. *Les Albigeois* (Albigensi).
Jako badacz w CNRS (Francuskie Narodowe Centrum Naukowe) i Instytucie Pasteura, Jacques Panijel wraz z Pierre’em Vidal-Naquet i Laurentem Schwartzem stworzył Komitet Maurice’a Audina, aby dążyć do poznania prawdy o śmierci tego asystenta matematyki na Uniwersytecie w Algierze, który został aresztowany w 1957 roku podczas bitwy o Algier, torturowany przez spadochroniarzy, a następnie zaginął. W 1960 roku podpisał manifest 121 francuskich intelektualistów wzywający do mobilizacji wojskowej w Algierii. Wraz z Robertem Barratem, Pierre’em Vidal-Naquet i Paulem Thibaud założył konspiracyjną gazetę *Vérité-Liberté* (Prawda-Wolność).
Jacques Panijel najbardziej zasłynął z potajemnego nakręcenia w okresie od października 1961 do kwietnia 1962 roku filmu *Październik w Paryżu* – dokumentu o algierskiej demonstracji zorganizowanej z inicjatywy FLN 17 października 1961 roku. Film został zakazany i wyświetlany w podziemiu, dopóki nalot policji na paryskie kino nie doprowadził do przejęcia kopii. Ponownie wyświetlony w maju 1968 roku w kinie 3 Luxembourg, naprzemiennie z *Bitwą o Algier* Gillo Pontecorvo, otrzymał zgodę cenzury w 1973 roku, po głodówce filmowca René Vautiera, reżysera filmu *Mieć dwadzieścia lat w Aurès*. Latem 1968 roku potępił wejście wojsk radzieckich do Czechosłowacji i wystąpił publicznie po raz ostatni podczas spotkania w Mutualité wraz z Michelem Rocardem i Alainem Krivine’em.
Karierę naukową zakończył jako dyrektor badawczy w CNRS oraz kierownik oddziału immunologii i patofizjologii w Instytucie Pasteura.
Jacques Panijel zmarł 12 września 2010 roku w Paryżu. Został początkowo pochowany na cmentarzu Montparnasse, a następnie przeniesiony na cmentarz w Saint-Pantaléon-de-Larche (Corrèze).
Co sądzisz o (Jacques Panijel)?
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
