(Robert G. Vignola)

(Robert G. Vignola) - znany z pracy przy tego typu projektach: «Shenandoah» (1913), «Shenandoah» (1913),

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Robert G. Vignola (urodzony jako Rocco Giuseppe Vignola, 5 sierpnia 1882 – 25 października 1953) był urodzonym we Włoszech amerykańskim aktorem, scenarzystą i reżyserem filmowym w kinie amerykańskim. Był jednym z najbardziej płodnych reżyserów ery kina niemego; w pierwszych latach kina dźwiękowego nakręcił kilka filmów mówionych, jednak jego kariera w zasadzie zakończyła się w epoce niemej. Urodzony w Trivigno, w prowincji Potenza, Vignola opuścił Włochy z rodziną w wieku 3 lat i dorastał w północnej części stanu Nowy Jork. Debiut aktorski miał w wieku 19 lat, występując w „Romeo i Julii” u boku Eleanor Robson Belmont i Kyrle’a Bellewa.

Karierę filmową rozpoczął jako aktor w 1906 roku w krótkometrażowym filmie „Czarna Ręka” (The Black Hand) w reżyserii Wallace'a McCutcheona i produkcji Biograph Company, który powszechnie uznaje się za film, który zapoczątkował gatunek mafijny. W 1907 roku dołączył do Kalem Studios, dla którego stworzył liczne produkcje. Jedną z najbardziej znaczących ról filmowych Vignoli była postać Judasza Iskarioty w filmie „Od żłóbka do krzyża” (From the Manger to the Cross, 1912) w reżyserii Sidneya Olcotta, jednym z najpopularniejszych filmów tamtego okresu.

Vignola wyreżyserował 87 filmów, z których najważniejsze to „Wampir” (The Vampire, 1913), czasem przywoływany jako pierwszy film o „wampach”, oraz „Siedemnaście” (Seventeen, 1916), w którym w niepodpisanym epizodzie wystąpił Rudolph Valentino. Przez długi czas współpracował z Pauline Frederick, reżyserując jej wczesne filmy, takie jak „Audrey” (1916) i „Podwójna gra” (Double Crossed, 1917).

Jego największym sukcesem był wysokobudżetowy epos „Kiedy rycerstwo kwitło” (When Knighthood Was in Flower, 1922) z Marion Davies w roli głównej, który zdobył uznanie krytyków i sukces komercyjny. Inne filmy to „Déclassée” (1925), w którym pojawił się wówczas nieznany Clark Gable (bez napisów w czołówce), „Złamione sny” (Broken Dreams, 1933), nominowany do Oscara dla najlepszego filmu zagranicznego na Festiwalu Filmowym w Wenecji, oraz „Szkarłatna litera” (The Scarlet Letter, 1934), ostatni film Colleen Moore.

Vignola zmarł w 1953 roku w Hollywood w Kalifornii. Mieszkał w rezydencji w Whitley Heights należącej do Williama Randolph Hearsta. Kochanka Hearsta, Marion Davies, mogła przebywać w rezydencji Vignoli bez obecności swojego partnera; Hearst, obawiając się jej romansów, uważał Vignolę za godnego zaufania towarzysza, ponieważ ten był homoseksualistą.

Został pochowany na cmentarzu św. Agnesy w Menands, Nowy Jork.

Najważniejsze dzieła (Robert G. Vignola)

Cała filmografia (Robert G. Vignola)