(Stephan Eicher)

(Stephan Eicher) - Original Music Composer, znany z pracy przy tego typu projektach: «Monsieur N.» (2003), «Monsieur N.» (2003), «Une journée avec Jacques Brel» (2023), «Une journée avec Jacques Brel» (2023), «Walter Lietha - Drum sing i grad drum» (2026),

Stephan Eicher (ur. 17 sierpnia 1960) to szwajcarski piosenkarz. Śpiewa w wielu językach, w tym francuskim, niemieckim, angielskim, włoskim, szwajcarskim niemieckim i romanszu, czasami używając różnych języków w tej samej piosence.

Sukces Eichera rozpoczął się w krajach niemieckojęzycznych w latach 80., kiedy jako członek zespołu Grauzone miał hit, „Eisbär”. Dzięki takim przebojom jak „Combien de Temps” i „Oh Ironie”, jego popularność rozprzestrzeniła się po całej Europie wraz z albumami, trasami koncertowymi i sukcesami na listach przebojów we Francji i Szwajcarii.

Stephan Eicher urodził się w wiejskiej gminie Münchenbuchsee niedaleko Berna. Jego matka pochodzi z Alzacji, a ojciec jest Jeniszem. Jego ojciec jest również muzykiem.

Eicher kształcił się w Ecole d'Humanité, międzynarodowej szkole z internatem w Szwajcarii, oraz uczył się muzyki w akademii sztuk w Zurychu, gdzie nauczył się wykorzystywać komputer do komponowania muzyki.

W 1980 roku wydał swój pierwszy singiel „Eisbär”, wraz ze swoim bratem Martinem, na albumie Grauzone. Zainteresował się francuskimi piosenkami Jacques'a Dutronca, Georges'a Brassensa i Serge'a Gainsbourga, a te wpływy doprowadziły do albumu „Les Chansons bleues”. Album ten jest również inspirowany amerykańskimi piosenkarzami, których słuchał w młodości, takimi jak Patti Smith, Johnny Cash i Bob Dylan.

Jego dwa kolejne albumy zaczęły budować jego reputację. Album „I Tell This Night” i singiel „Two People in a Room” zostały wydane w 1985 roku. Album osiągnął 10. miejsce na szwajcarskich listach przebojów i utrzymywał się na nich przez dwanaście tygodni. Dwa lata później album „Silence” osiągnął 3. miejsce i był w szwajcarskiej Top 10 przez czternaście tygodni. Oba albumy zostały stworzone przez Stephana Eichera niemal samodzielnie.

„My Place” z 1989 roku obrał inny kierunek. Teksty po francusku napisał jego przyjaciel, autor Philippe Djian. Największy komercyjny sukces osiągnął w 1991 roku album „Engelberg”, który przez pięć tygodni utrzymywał się na szczycie list przebojów w Szwajcarii i łącznie przez 46 tygodni znajdował się na listach. Piosenka „Déjeuner en paix” była również na drugim miejscu we Francji. To początek współpracy z Manu Katché i Pino Palladino, która trwała do wydania „1000 vies” w 1996 roku. Jego kolejne albumy regularnie osiągały czołową piątkę na szwajcarskich listach sprzedaży albumów.

Po światowej trasie koncertowej, która obejmowała występy w Afryce, wydał swój pierwszy album na żywo w 1994 roku („Non ci badar, guarda e passa”).

Od 1989 roku teksty jego piosenek pisze Djian.

W 2001 roku Eicher wydał swój pierwszy album kompilacyjny największych hitów zatytułowany „Hotel*s”. Przez wiele lat hotel Hess w szwajcarskim Engelbergu był jego drugim domem. Martin Hess, syn właścicieli hotelu, został jego bliskim przyjacielem i producentem. W hotelu powstały albumy „Engelberg” i „Louanges”. Eicher wybrał tytuł „Hotel*s” jako hołd dla tego wspaniałego hotelu, który został zburzony w tym samym roku. Wybór tytułu albumu powierzył fanom, którzy mogli współdecydować poprzez oficjalną stronę internetową.

Źródło: Artykuł "Stephan Eicher" z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA.

Najważniejsze dzieła (Stephan Eicher)

Cała filmografia (Stephan Eicher)