(Raffaëla Anderson)

Anderson studiowała, by zostać sekretarką. W 1994 roku, w wieku 18 lat, rozpoczęła pracę w francuskiej branży pornograficznej i opuściła ją cztery lata później. Była jeszcze dziewicą w tym czasie, a jej pierwszy stosunek seksualny odbył się z aktorem pornograficznym na planie filmowym.[1] Podczas kariery w filmach dla dorosłych została zgwałcona przez dwóch mężczyzn, którzy ją rozpoznawali. Napastnicy zostali zidentyfikowani, ale według jej relacji prokurator powiedział jej, że jest „produktem złego wychowania” i że, będąc aktorką pornograficzną, nie powinna się skarżyć.[2]

W filmie z 2000 roku, *Baise-moi*, Anderson zagrała Manu, w wywrotowym, francuskim filmie o dwóch kobietach wyruszających w podróż pełną seksu i morderczej przemocy. Magazyn *Time* recenzował film, pisząc: „A jako jedna z amoralnych mścicielek, Raffaela Anderson ma prawdziwy talent gwiazdy…"[potrzebne źródło] W filmie *Amour de Femme* z 2001 roku, który miał już szerszy zasięg, zagrała instruktorkę tańca, która zakochuje się w zamężnej kobiecie.

W 2005 roku wzięła udział, wraz z dziewięcioma innymi obecnymi lub byłymi aktorkami filmów dla dorosłych, w dokumencie *Une vie classée X* Mireille Darc dla francuskiego kanału telewizyjnego France 3. Opowiedziała o tym, jak straciła dziewictwo przed kamerą, o swojej rodzinie i pochodzeniu, a także o przemocy, której doświadczyła lub była świadkiem w branży pornograficznej. Wspomniała również o nadużywaniu kokainy i alkoholu w okresach depresji po opuszczeniu branży pornograficznej.

Anderson napisała książkę zatytułowaną *Hard*, w której opisała swoje doświadczenia w branży pornograficznej i potępiła jej nadużycia. W filmie dokumentalnym *La Petite Morte* wyraziła wiele z tych samych krytycznych uwag. W 2006 roku wydała *Tendre violence*, opowieść o swoim dzieciństwie spędzonym z muzułmańską rodziną w Gagny.