Silvio Narizzano (Silvio Narizzano)

Silvio Narizzano należy do grona pionierów wczesnego kanadyjskiego kina angielskiego, obok takich twórców jak Sidney J. Furie, Ted Kotcheff, Norman Jewison, Lindsay Shonteff i Arthur Hiller. Urodzony w Montrealu, swoje pierwsze doświadczenia teatralne zdobył w Mountain Playhouse w tym mieście, zanim dołączył do Canadian Broadcasting Corporation. Był pierwszym z wymienionych kanadyjskich filmowców, który wyemigrował do Anglii, by pracować w brytyjskiej telewizji, i odegrał kluczową rolę w powstaniu Granada Television. Przeszedłszy na kino później niż Furie, Kotcheff i Jewison, zadebiutował klasycznym horrorem studia Hammer – „Umrzyj! Umrzyj! Kochanie” (1965), a następnie zdobył największe uznanie jako reżyser filmu „Georgy Girl” (1966). Następnie powstał „Blue” (1968), niedoceniony przez krytyków i publiczność, ale dla niego najbardziej osobisty film w jego karierze. Kontynuował pracę nad filmami w kontynentalnej Europie przez całe lata 70., po czym wrócił do Kanady, by nakręcić „Dlaczego strzelać do nauczyciela?” (1977), a następnie do Anglii, by zrealizować „Klasa panny Macmichael” (1978). Narizzano spędził swoje późne lata w względnej izolacji, poświęcając się studiom religijnym.