(Carlos Flores Delpino)

(Carlos Flores Delpino) - Reżyser znany z pracy przy tego typu projektach: «Mamá» (2010), «Mamá» (2010), «Rodrigo Lira» (2026), «Rodrigo Lira» (2026),

Urodzony w Talcahuano w 1944 roku. Studiował medycynę weterynaryjną na Uniwersytecie Austral. Do Santiago przybył w latach 60., gdzie studiował teatr na Pontificia Universidad Católica de Chile, a następnie film w Escuela de Artes de la Comunicación na tej samej uczelni. W 1969 roku przerwał studia, aby pracować z Guillermo Cahnem w firmie produkcyjnej Tercer Mundo. To tam stworzył swoje pierwsze prace audiowizualne. Był scenarzystą filmu „Casa o Mierda” (1969) w reżyserii Guillermo Cahna i z operatorskim wkładem Samuela Carvajala. Jego pierwszym dokumentem w roli reżysera był „Nütuayin Mapu” (1969).

W 1970 roku został zatrudniony w Experimental Film Department. Jego pierwszym zadaniem była produkcja krótkometrażowego filmu „No nos trancarán el paso” (1971) Guillermo Cahna. Później wyreżyserował „Descomedidos y Chascones” – pierwszy pełnometrażowy dokument wyprodukowany w całości przez Wydział Filmu Uniwersytetu w Chile, który z powodu puczu wojskowego nie został wydany w planowanym terminie.

W czasie dyktatury Carlos Flores zdecydował się pozostać w Chile i poświęcił się reklamie. W 1976 roku wraz z Guillermo Cahnem został wspólnikiem firmy produkcyjnej Foco Film, zajmującej się reklamami i dokumentami. „Pepe Donoso” był jego pierwszym dokumentem po puczu wojskowym – wizualnym zapisem życia José Donoso, wyprodukowanym przez Guillermo Cahna. Za ten film otrzymał w 1977 roku nagrodę CINE UC oraz nagrodę Chilijskiego Koła Krytyków Artystycznych.

W 1979 roku uczestniczył w kolektywnej i tajnej produkcji krótkometrażowego dokumentu „Recado de Chile”, koprodukowanego przez Guillermo Cahna i kubański ICAIC, dotyczącego działań Agrupación de Detenidos Desaparecidos na terytorium Chile. Dzieło nigdy nie zostało pokazane w Chile; swoją premierę miało w 1979 roku na Międzynarodowym Festiwalu Filmów Krótkometrażowych i Dokumentalnych w Lille (gdzie wystąpiło jako praca „Anonimowego Kolektywu”). Zaprezentowano je również na Pierwszym Międzynarodowym Festiwalu Nowego Kina w Hawanie w 1979 roku; w obu przypadkach film zdobył nagrody. Pod koniec dekady Flores rozpoczął pracę nad filmem „The Chilean Charles Bronson” (1982). Film ten, wyprodukowany przez Guillermo Cahna, był niedawno wyświetlany na 12. Niezależnym Festiwalu Filmu w Buenos Aires (BAFICI).

Jego wykształcenie akademickie obejmuje studia literaturoznawcze na Wydziale Studiów Humanistycznych Uniwersytetu w Chile, dyplom z krytyki kulturowej na Uniwersytecie Arcis oraz studia z zakresu teorii i historii sztuki na Uniwersytecie w Chile. Jest absolwentem teorii i historii sztuki na tej samej uczelni, a jego praca dyplomowa została przekształcona w książkę „Eccentrics and Cunning” (2007). Oprócz pracy w Chilijskiej Szkole Filmowej, pełnił funkcję dyrektora studiów licencjackich na kierunku filmu dokumentalnego w Akademii Humanizmu Chrześcijańskiego. W 2007 roku stworzył swoją ostatnią do dziś pracę, „Corazón Secreto”, którą współreżyserował z Miguel Angel Vidaurre, a która powstała pod patronatem Chilijskiej Szkoły Filmowej.

W 2010 roku odszedł z Chilijskiej Szkoły Filmowej, aby objąć stanowisko dyrektora kierunku filmu i telewizji na Uniwersytecie w Chile.

Najważniejsze dzieła (Carlos Flores Delpino)

Cała filmografia (Carlos Flores Delpino)