Daniel Keough (Daniel Keough) - znany z pracy przy tego typu projektach: «Conquest of the Planet of the Apes» (1972), «Podbój Planety Małp» (1972), «Star 80» (1983), «Star 80» (1983), «Troupers» (2011),
Daniel urodził się i wychował w północno-zachodniej części Chicago. Naukę śpiewu rozpoczął w ostatniej klasie liceum, a po ukończeniu szkoły kontynuował edukację w Wright Jr. College, gdzie kierował się na muzykę. Podczas przerwy letniej po pierwszym roku studiów wziął udział w warsztatach aktorskich w Columbia College, gdzie zafascynował się wyzwaniami, jakie niesie ze sobą aktorstwo. W związku z tym następnej jesieni, zamiast wrócić na studia, zapisał się jako student stacjonarny do prestiżowej szkoły dramatycznej przy Goodman Theater, będącej filią sztuk teatralnych Chicago Art Institute. Po ukończeniu szkoły w Goodman, zgłosił się do wojska jako ochotnik i odbył służbę w Armii Stanów Zjednoczonych, będąc stacjonowanym w Niemczech. Po wypełnieniu obowiązku służby przeniósł się do Nowego Jorku, osiadł na Manhattanie i wznowił studia w HB Studio, ucząc się najpierw u Herberta Berghofa, a następnie u Uty Hagen. Pracując w różnych miejscach, by utrzymać się podczas lekcji aktorstwa, kontynuował naukę śpiewu i rozpoczął treningi taneczne – najpierw jazz z Mattem Mattoxem, a wkrótce potem balet klasyczny w Ballet Russe. W okresach letnich przerywał treningi, wyjeżdżając do pracy w teatrach sezonowych, by jesienią wracać do miasta i wznawiać swoje dążenia. Po zaledwie półtora roku intensywnego programu szkoleniowego, zdesperowany, by dostać pracę w spektaklu, spróbował swoich sił na pierwszym przesłuchaniu tanecznym dla związku Equity i zdobył zlecenie. Po przeprowadzce do Kalifornii, w ciągu miesiąca od przybycia do Hollywood, tańczył już w musicalu objętym umową z Equity. Przez pierwsze półtora roku występował w spektaklach, a w przerwach między nimi kontynuował naukę w American School of Dance, aż do momentu, gdy podpisał kontrakt z czołową agencją reklamową i modelingową i natychmiast zaczął pracować w reklamach telewizyjnych oraz prasowych. Przez liczne przesłuchania, przymiarki i zlecenia, trudno było znaleźć czas na regularne lekcje tańca, więc zrezygnował z tej dyscypliny i przestał tańczyć. Skupił się zamiast tego na znacznie bardziej dochodowej działalności w mediach reklamowych. Jednocześnie ponownie skoncentrował się na śpiewie, występując w klubie Horn w Santa Monica – lokalu, który dla piosenkarzy był tym, czym kluby komediowe dla stand-upowców: miejscem do testowania materiału i występów w klubowej atmosferze. Kontynuował również lekcje aktorstwa, ucząc się u Estell Harman, a następnie u Stelli Adler każdego lata, gdy ta przyjeżdżała z Nowego Jorku, by prowadzić masterclass w Los Angeles. W pozostałym czasie studiował aktorstwo u Kennetha McMillana, analizę scen muzycznych u Charlesa Nelsona Reilly’ego, a prezentację na przesłuchaniach u Davida Craiga, a także kontynuował naukę śpiewu u różnych nauczycieli i trenerów. Pod koniec trzydziestego roku życia, traktując to jako osobiste wyzwanie i chęć sprawdzenia swojej formy, wrócił na lekcje tańca jazzowego w studiu Rolanda Dupre’ i próbował swoich sił przez około rok, dopóki rzeczywistość związana ze spadkiem sprawności nie przekonała go do ostatecznego odłożenia torby tanecznej. Do tego czasu pracował już jako aktor we wszystkich mediach. Obecnie jest na półemeryturze i mieszka w okolicy Cahuenga Pass w Hollywood Hills. - Mini Biografia IMDb