(Doc Gynéco)

(Doc Gynéco) - znany z pracy przy tego typu projektach: «Les Guignols, les 10 premières années» (1999), «Les Guignols, les 10 premières années» (1999),

Bruno Beausir (ur. 10 maja 1974), znany pod pseudonimem Doc Gynéco, to francuski muzyk hiphopowy. Jego twórczość jest zazwyczaj określana jako styl ragga/rap, który zyskał liczną bazę fanów we Francji.

Beausir urodził się 10 maja 1974 roku w Clichy-sous-Bois we Francji; jego matka pochodziła z Gwadelupy, a ojciec był białym mężczyzną. W 1990 roku przeprowadził się z rodziną do Paryża, do dzielnicy Porte de la Chapelle, do której często nawiązywał w swoich utworach.

Doc Gynéco rozpoczął karierę w wieku 19 lat, pisząc kilka utworów dla hardcore rapowej grupy Ministère AMER. Po rozpadzie tej grupy został zakontraktowany przez wytwórnię Virgin Records z zamiarem przekształcenia jego demówek w album w Paryżu. Projekt ten częściowo nie powiódł się, w związku z czym Doc Gynéco udał się do Los Angeles, by współpracować z amerykańskim producentem Kenem Kessie. Efektem tej pracy był album Première Consultation, wydany w kwietniu 1996 roku, który zdobył uznanie mediów i ogromny sukces zarówno we Francji, jak i na świecie. Singlami z albumu były m.in. „Est-ce que ça le fait?”, „Viens voir le docteur”, „Dans Ma Rue”, „Passements de Jambes” oraz „Né Ici”. We Francji album sprzedał się w nakładzie ponad miliona egzemplarzy.

Dwa lata później, 1 codzienego grudnia 1998 roku, ukazał się jego drugi album, Liaisons Dangereuses. Choć główny singiel „C'est Beau La Vie” okazał się klapą, album i tak sprzedał się całkiem dobrze. Później, w wywiadzie radiowym, Doc Gynéco przyznał, że żałuje współpracy z politykiem Bernardem Tapie, mówiąc: „Je vous le répète, parfois je me goure” („Powtarzam wam, czasami się mylę”).

Wiosną 2001 roku ukazał się trzeci album Doc Gynéco pt. Quality Street. Gośćmi na płycie byli Wu-Tang Clan oraz Gregory Isaac. Pierwszy singiel z albumu, „Caramel”, nie odniósł większego sukcesu, choć znalazł się na albumie kompilacyjnym Putamayo Grooves.

Czwarty album Doc Gynéco, Solitaire, został wydany w sierpniu 2002 roku i okazał się popularny. Doc Gynéco otrzymał nagrodę „Victoires de la Musique” za najlepszy album hip-hopowy/rapowy roku. Singlami z płyty były m.in. „Funky Maxime”, „Frotti Frotta” i „Flash”.

W 2004 roku wydano „Menu Best-of”, zbiór jego hitowych singli od początku kariery. W 2006 roku ukazał się album Homme Nature.

Po przerwie muzycznej powrócił w 2016 roku z reedycją swojego pierwszego albumu, Première consultation, aby uczcić 20. rocznicę jego wydania. W 2018 roku wydał swój siódmy solowy album, 1.000%.

Po wydaniu pierwszego albumu jego seksualne i prowokacyjne teksty wywołały dyskusje i krytykę. Mimo to płyta sprzedała się w liczbie 800 000 egzemplarzy, a Doc Gynéco stał się częścią ruchu popularyzującego rap w latach 90. Jego muzyka, będąca mieszanką ragga i rapu, porusza kontrowersyjne tematy, takie jak narkotyki, seks, kobiety, rasizm i ubóstwo. Na przykład jednym z jego największych hitów w tamtym czasie był utwór „Nirvana” – pesymistyczna piosenka, w której promuje zażywanie narkotyków: „Je veux me droguer aux aspirines façon Marilyn” („Chcę ćpać aspirynami w stylu Marilyn”). W tym utworze wyjaśnia, jak zniszczone jest życie w naszym społeczeństwie i jak pcha go to do narkotyków, a ostatecznie do samobójstwa: „Je veux atteindre le Nirvana” („Chcę osiągnąć Nirwanę”). ...

Źródło: Artykuł „Doc Gynéco” z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA 3.0.

Najważniejsze dzieła (Doc Gynéco)

Cała filmografia (Doc Gynéco)