(Lucie Aubrac)

Lucie Samuel (29 czerwca 1912 – 14 marca 2007), urodzona jako Lucie Bernard, znana szerzej jako Lucie Aubrac, była francuską nauczycielką historii i członkinią francuskiego ruchu oporu podczas II wojny światowej. W 1938 roku uzyskała agrégation z historii (co w tamtym czasie było niezwykle rzadkie w przypadku kobiet), a w 1939 roku wyszła za mąż za Raymonda Samuela, który w czasie wojny stał się znany jako Raymond Aubrac.

W 1940 roku Lucie była jedną z pierwszych osób, które przystąpiły do francuskiego ruchu oporu. W Clermont-Ferrand Emmanuel d'Astier de La Vigerie wraz z jej mężem i Jeanem Cavaillèsem utworzyli grupę oporu La Dernière Colonne, znaną później jako Libération-sud. W ciągu 1941 roku grupa przeprowadziła dwa ataki sabotażowe na stacjach kolejowych w Perpignan i Cannes. W lutym zorganizowali kolportaż 10 000 ulotek propagandowych, jednak jeden z kolporterów został schwytany przez policję, co doprowadziło do aresztowania siostrzenicy i wuja d'Astiera. W tym czasie Lucie urodziła pierwsze dziecko. Grupa zdecydowała się przejść do konspiracji i po kilkumiesięcznej przerwie zaczęła pracować nad podziemną gazetą „Libération”. Pierwszy numer został przygotowany z pomocą typografów z lokalnej gazety i wydrukowany na papierze dostarczonym przez lokalnych związkowców; w lipcu 1941 roku nakład wyniósł 10 000 egzemplarzy.

W marcu 1943 roku Raymond został aresztowany. Został zwolniony w maju, po tym jak Lucie interweniowała u lokalnego prokuratora rządu Vichy, informując go, że są członkami ruchu oporu i że ma 24 godziny na uwolnienie Raymonda, w przeciwnym razie zostanie zabity; następnie para zorganizowała sprytny ucieczkę trzech innych członków swojej grupy. Miesiąc później Raymond został aresztowany ponownie. Lucie udała się do Klausa Barbie, notorycznego szefa Gestapo we Francji Vichy, i podając się za narzeczoną Raymonda, stwierdziła, że nazywa się on „Ermelin” (jeden z jego pseudonimów) i został zatrzymany podczas nalotu, gdy niewinnie odwiedzał lekarza. Poinformowano ją, że Raymond ma zostać stracony za przynależność do ruchu oporu, ale udało jej się uzyskać zgodę na wcześniejszy ślub, rzekomo w celu ratowania jej honoru i zalegitymizowania dziecka, w ciążą z którym rzeczywiście była. Gdy Raymond był odwożony do więzienia po „ślubie”, on i piętnastu innych więźniów zostali uratowani przez oddział komandosów pod dowództwem Lucie, który zaatakował pojazd, w którym się znajdował, zabijając sześciu strażników.

W 1944 roku Charles de Gaulle powołał zgromadzenie doradcze, do którego Lucie dołączyła jako przedstawicielka ruchu oporu, stając się pierwszą kobietą zasiadającą we francuskim zgromadzeniu parlamentarnym. W 1945 roku opublikowała pierwszą krótką historię francuskiego ruchu oporu. W 1946 roku ona i Raymond gościli w swoim domu Ho Chi Minha, który przybył do Francji z misją wywalczenia niepodległości dla ówczesnej francuskiej kolonii – Wietnamu (misja ta okazała się nieudana), a Ho Chi Minh i Raymond zostali przyjaciółmi. ...