Has Ekman (Hasse Ekman)

Hasse Ekman (10 września 1915 – 15 lutego 2004) był szwedzkim reżyserem, aktorem, scenarzystą i producentem filmowym, teatralnym i telewizyjnym.

Hasse Ekman jest prawdopodobnie najbardziej uznanym i odnoszącym sukcesy szwedzkim reżyserem filmowym przed Ingmarem Bergmanem (i obok niego) oraz po Sjöströmie i Stillerze, z szczytem twórczości przypadającym na połowę lat 40. XX wieku do roku 1950. Silnie inspirowany twórczością Orsona Wellesa, a także filmami epizodycznymi. Jego najbardziej udanym filmem jako reżysera uważa się często film z 1950 roku „Flicka och hyacinter” (Dziewczyna z hiacyntami), dramat kryminalny o młodej kobiecie popełniającej samobójstwo przez powieszenie się w swoim mieszkaniu.

Hasse Ekman pochodzi z wybitnej szwedzkiej „rodziny aktorskiej Ekmanów”: był synem szwedzkiej gwiazdy aktorskiej Gösty Ekmanna (seniora) i ojcem aktora Gösty Ekmanna (juniora), aktora Stefana Ekmanna i reżysera teatralnego i filmowego Mikaela Ekmanna. Był również dziadkiem aktorki Sanny Ekman.

Jako aktor Ekman często występował również we własnych filmach, zarówno w rolach głównych, jak i w wielu znaczących rolach drugoplanowych, a także zagrał w trzech wczesnych filmach Ingmara Bergmana („Więzienie”, „Pragnienie” i „Błysk i pył”). Wystąpił również u boku swojego słynnego ojca w filmie „Intermezzo” – oryginalnej szwedzkiej produkcji z 1936 roku, w której Ingrid Bergman zagrała główną rolę żeńską. Łącznie zagrał w 50 rolach w szwedzkich filmach.

Powyższy opis pochodzi z artykułu na Wikipedii dotyczącego Hassego Ekmanna, udostępnionego na licencji CC-BY-SA, pełna lista współtwórców znajduje się na Wikipedii.