Van Williams (Van Williams)

Aktora Vana Williamsa można by bez trudu postawić w jednym szeregu z innymi wysokimi, ciemnowłosymi i zniewalająco przystojnymi amantami z przełomu lat 50. i 60., takimi jak Tom Tryon i John Gavin, którzy kreowali podobny, nieco mdły, lecz heroiczny wizerunek. Wszyscy trzej zbyt często otrzymywali w filmach i serialach role bezbarwnych bohaterów – postaci, które wykorzystywały ich urok, ale rzadko wystawiały na próbę ich talent.

Urodzony 27 lutego 1934 roku jako Van Zandt Jarvis Williams, był synem hodowcy bydła. Na Texas Christian University studiował hodowlę zwierząt i biznes, lecz przeprowadzka na Hawaje zmieniła bieg jego życia. W połowie lat 50., gdy prowadził tam firmę zajmującą się odzyskiwaniem wraków oraz szkołę nurkowania, podszedł do niego Elizabeth Taylor i jej mąż, producent Mike Todd, którzy kręcili tam film. Zachęcony przez Todda, by spróbować szczęścia, Van przybył do Hollywood bez żadnego doświadczenia. Todd zginął w katastrofie lotniczej, zanim zdołał pomóc Vanowi, ale młody adept mimo to ruszył naprzód, biorąc lekcje aktorstwa i emisji głosu, co niemal natychmiast zaowocowało rolami w serialach dramatycznych.

Warner Brothers mieli oko do tego typu fotogenicznych przystojniaków i sprytnie podpisali z Vanem kontrakt. Idealnie wpasowując się w oczekiwania, szybko udowodnił, jak nieodparty potrafi być w roli nienagannie ubranego prywatnego detektywa w serialu „Bourbon Street Beat” (1959). Choć show przetrwało tylko jeden sezon, studio Warners przeniosło jego postać, Kenny’ego Madisona, do popularniejszego dramatu przygodowego „Surfside 6” (1960), gdzie wystąpił u boku innego blondyna i idola kobiet, Troya Donahue. W kwestii seriali Van spróbował następnie swoich sił w komedii „The Tycoon” (1964) u boku Waltera Brennana. Po wygaśnięciu kontraktu z Warner Bros, 20th Century-Fox powierzył mu jego najbardziej zapamiętaną rolę – superbohatera w szmaragdowym kostiumie w „Zielonym Szerszeniu” (1966), gdzie jego partnerem, Kato, był zmarły Bruce Lee. Serial, inspirowany ogromnym hitem „Batman” (1966), odniósł szybki sukces, ale podobnie jak jego poprzednik, zakończył się przedwcześnie.

Van nigdy nie był wielką gwiazdą kina, choć w swoim debiucie w filmie „Tall Story” (1960) pokazał całkiem sporo z siebie (dosłownie), wychodząc z prysznica. W „The Caretakers” (1963) otrzymał typową dla siebie, stonowaną drugoplanową rolę. Do lat 70. wciąż sporadycznie pojawiał się w telewizji, występując w takich klasykach jak „The Dick Van Dyke Show” (1961), „Love, American Style” (1969), „Mission: Impossible” (1966), „The Big Valley” (1965), „Nanny and the Professor” (1970), „Barnaby Jones” (1973) oraz „The Rockford Files” (1974). Kolejna próba poprowadzenia własnego serialu w „Westwind” (1975) nie odniosła sukcesu i wkrótce zaprzestał on kariery aktorskiej. Van odniósł za to spore sukcesy w biznesie, inwestując m.in. w telekomunikację, nieruchomości oraz zaopatrzenie dla służb mundurowych. Z latami błyszczącego „pretty boya” daleko za sobą, nie czuł potrzeby powrotu do przeszłości, z wyjątkiem okazjonalnych konwentów autografowych.

- Mini biografia IMDb autorstwa: Gary Brumburgh / gr-home@pacbell.net