Władimir Sokolow (Vladimir Sokoloff)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii. Władimir Aleksandrowicz Sokołow (ros. Владимир Александрович Соколов; 26 grudnia 1889 – 15 lutego 1962) był aktorem charakterystycznym teatralnym, a w szczególności filmowym.

Sokołow urodził się w Moskwie w Rosji. Zanim wyemigrował do Berlina w 1923 roku, był aktorem i asystentem reżysera w Moskiewskim Teatrze Artystycznym. Wraz z dojściem nazizmu do władzy, Sokołow, który był Żydem, przeniósł się najpierw do Paryża w 1932 roku, a następnie do Stanów Zjednoczonych w 1937 roku.

W latach 1937–1950 wystąpił w wielu sztukach na Broadwayu. Szybko znalazł również pracę w amerykańskich filmach, wcielając się w postacie wielu różnych narodowości (sam szacował ich liczbę na 35), na przykład: Filipińczyka („Powrót do Bataan”), Francuza („Przystanek Marsylia”), Greka („Pan Szczęściarz”), Araba („Droga do Maroka”), Rumuna („Byłem nastoletnim wilkołakiem”) i Chińczyka („Makau”). Do jego bardziej znanych ról należą hiszpański partyzant Anselmo w „Dla kogo bije dzwon” (1943) oraz meksykański Starzec w „Siedmiu wspaniałych”.

Pod koniec lat 50. i na początku lat 60. wystąpił w kilku serialach telewizyjnych, w tym w trzech odcinkach „Strefy zmierzchu” stacji CBS („Pył”, „Dar” i „Lustro”). 1 stycznia 1961 roku Sokołow wystąpił gościnnie jako „Stary Stefano”, mądry pasterz, w westernie stacji ABC/Warner Brothers „Lawman” z Johnem Russellem i Peterem Brownem. Pojawił się również w jednym odcinku serialu „Niezłapani” zatytułowanym „Troubleshooter”.

Był uczniem Stanisławskiego, jednak w artykule prasowym z 1960 roku odrzucił Metodę (jak i wszystkie inne teorie aktorskie).

Po długiej karierze zmarł w 1962 roku w wyniku udaru w Hollywood w Kalifornii.

Opis powyżej pochodzi z artykułu w Wikipedii „Vladimir Sokoloff”, na licencji CC-BY-SA, pełna lista autorów znajduje się w Wikipedii.