Katarzyna Lara (Catherine Lara)

Catherine Lara (urodzona jako Catherine Bodet; 29 maja 1945) jest francuską skrzypaczką, kompozytorką, piosenkarką i autorką. W trakcie kariery trwającej ponad pięć dekad stała się ikoną francuskiej muzyki pop/rock oraz gatunku neoklasycznego. Wydała 26 albumów studyjnych, stworzyła muzykę do licznych produkcji telewizyjnych i filmowych oraz pomagała w inscenizacji i produkcji wielu dzieł teatralnych. Lara otwarcie przyznaje się do bycia lesbianką.

Catherine Bodet urodziła się w Poissy, w pobliżu Paryża, jako córka lekarza i pianisty oraz skrzypaczki. Catherine zaczęła grać na skrzypcach w wieku 5 lat, a w wieku 11 lat dostała się do Konserwatorium Wersalskiego, w którym w 1958 roku zdobyła pierwszą nagrodę. Następnie w 1965 roku otrzymała drugą nagrodę ze skrzypiec w Konserwatorium Paryskim, a w 1966 roku pierwszą nagrodę z muzyki kameralnej.

Po opuszczeniu konserwatorium Lara założyła własną orkiestrę kameralną, Les Musiciens de Paris, w której grała jako pierwsza skrzypaczka. Następnie stworzyła Kwartet Lara, który towarzyszył na scenie takim wykonawcom jak Claude Nougaro, Nana Mouskouri, Mireille Mathieu i Jean Ferrat. Grała na nagraniach Françoise Hardy, Maxime’a Le Forestiera, Georgette Lemaire, Jeana Sablona i Juliette Gréco, a także napisała dwie piosenki na album Barbary z 1972 roku pt. „Amours incestueuses”. W 1969 roku Lara wystąpiła jako support kanadyjskiego muzyka Gilles’a Vigneault w sali koncertowej Olympia w Paryżu.

Pierwszy autorski album Lary, „Ad libitum”, ukazał się w 1972 roku, a w 1975 roku skomponowała ona muzykę do francuskiego filmu „Docteur Françoise Gailland”. W 1977 roku William Sheller dedykował jej utwór na swoim albumie „Symphoman”, na którym Lara zagrała na skrzypcach. W 1979 roku przyczyniła się do powstania albumu „Contes de traviole” Richarda Gotainera. Na wydanym w 1974 roku albumie Lary o zabarwieniu folkowym, „La craie dans l'encrier”, pojawili się w warstwie wokalnej Gilbert Montagné.

Od czasu wydania albumu „Coup d'feel” z 1979 roku, twórczość Lary zaczęła być silniej inspirowana muzyką rockową. Płyta ta, nagrana w miejscowości Morin-Heights w Quebecu, zapoczątkowała również współpracę Lary z francusko-kanadyjskim tekściarzem Lucem Plamondonem. W albumie uczestniczył również Jean-Pierre Ferland. Na początku lat 80. napisała muzykę do kilku filmów, takich jak „The Rebel” (1980), „Men Prefer Fat Girls” (1981) i „La Triche” (1984), a także stworzyła oprawę muzyczną do rewii „Revue et corrigée”, przygotowanej w 1982 roku przez jej przyjaciół, Boba Decout i Annie Girardot.

Album „La Rockeuse de diamant” z 1983 roku okazał się ogromnym sukcesem, dzięki tytułowemu singlowi oraz odważnej piosence „Autonome”, w której Lara otwarcie ujawnia swoje preferencje seksualne słowami: „...przez długi czas myślałam to, co myśleli inni, ...żyłam tak, jakbym była kimś innym... przez długi czas znałam miłości równoległe... aż do dnia, gdy, autonomiczna, autonomiczna, wolna kochać kobietę lub mężczyznę...”. Dzięki temu Lara stała się jedną z pierwszych francuskich osobistości publicznych, które otwarcie przyznały się do homoseksualizmu. Podczas wywiadu z Michelem Denisotem w programie „Mon Zénith à moi”, zapytana o to, czego najpierw szuka w mężczyźnie, odpowiedziała: „Jego żony”. Choć w tamtym czasie nie nagłaśniała tego faktu, w latach 1990–1995 Lara była w związku z aktorką Muriel Robin. ...