Icchak Rabin (Yizhak Rabin)

Yitzhak Rabin (1 marca 1922 – 4 listopada 1995) był izraelskim mężem stanu i generałem. Pełnił funkcję premiera Izraela przez dwie kadencje: w latach 1974–1977 oraz od 1992 roku aż do momentu zamachu na jego życie w 1995 roku. Był pierwszym premierem urodzonym w Palestynie pod mandatem brytyjskim.

Rabin urodził się w Jerozolimie w rodzinie żydowskich imigrantów z Europy Wschodniej i wychowywał się w domu wyznającym syjonizm pracowniczy. W szkole uczył się rolnictwa i był wybitnym uczniem. Jako nastolatek wstąpił do Palmachu, jednostki komandosów Yishuvu. Z czasem awansował w jej szeregach, zostając szefem operacyjnym podczas wojny izraelsko-arabskiej w 1948 roku. Pod koniec 1948 roku wstąpił do nowo utworzonych Sił Obronnych Izraela (IDF) i kontynuował rozwój jako obiecujący oficer, spędzając 27 lat w zawodowej armii. Ostatecznie osiągnął stopień Rav Aluf, najwyższą rangę w IDF (często tłumaczoną jako generał broni). W latach 50. Rabin pomagał kształtować doktrynę szkoleniową IDF, a w latach 1959–1963 kierował Dyrekcją Operacyjną. W 1964 roku został mianowany szefem sztabu generalnego i nadzorował zwycięstwo Izraela w wojnie sześciodniowej w 1967 roku.

W latach 1968–1973 Rabin pełnił funkcję ambasadora Izraela w Stanach Zjednoczonych, w okresie zacieśniania się więzi między tymi krajami. Został mianowany premierem Izraela w 1974 roku po rezygnacji Goldy Meir. Podczas swojej pierwszej kadencji Rabin podpisał tymczasowe porozumienie w sprawie Synaju i zarządził rajd na Entebbe. Zrezygnował z urzędu w 1977 roku w następstwie skandalu finansowego. Przez znaczną część lat 80. Rabin był ministrem obrony Izraela, w tym w czasie wybuchu pierwszej intifady.

W 1992 roku Rabin został ponownie wybrany na premiera, opierając swój program na poparciu dla izraelsko-palestyńskiego procesu pokojowego. W ramach porozumień z Oslo podpisał kilka historycznych umów z przywództwem palestyńskim. W 1994 roku Rabin otrzymał Pokojową Nagrodę Nobla wraz ze swoim wieloletnim rywalem politycznym Shimonem Peresem oraz palestyńskim liderem Jasirem Arafatem. W 1994 roku Rabin podpisał również traktat pokojowy z Jordanią. W listopadzie 1995 roku został zamordowany przez Yigala Amira, ekstremistę sprzeciwiającego się warunkom porozumień z Oslo. Amir został skazany za morderstwo Rabina na dożywotnie więzienie. Rabin był pierwszym urodzonym w kraju premierem Izraela, jedynym premierem, który padł ofiarą zamachu, oraz drugim (po Levi Eshkolu), który zmarł podczas sprawowania urzędu. Rabin stał się symbolem izraelsko-palestyńskiego procesu pokojowego.