Icchak Rabin (Yizhak Rabin)

Yitzhak Rabin (1 marca 1922 – 4 listopada 1995) był izraelskim mężem stanu i generałem. Pełnił funkcję premiera Izraela przez dwie kadencje: w latach 1974–1977 oraz od 1992 roku aż do śmierci w wyniku zamachu w 1995 roku. Był pierwszym premierem urodzonym w Palestynie mandatowej.

Rabin urodził się w Jerozolimie w rodzinie żydowskich imigrantów z Europy Wschodniej i wychowywał się w domu wyznającym syjonizm robotniczy. W szkole uczył się rolnictwa i był wybitnym uczniem. Jako nastolatek wstąpił do Palmachu, oddziałów komandosów Yishuvu. Z czasem awansował w jego szeregach, zostając szefem operacyjnym podczas wojny izraelsko-arabskiej w 1948 roku. Pod koniec 1948 roku wstąpił do nowo utworzonych Sił Obronnych Izraela (IDF) i nadal rozwijał się jako obiecujący oficer, spędzając 27 lat w zawodowej armii. Ostatecznie osiągnął stopień Rav Aluf, najwyższy stopień w IDF (często tłumaczony jako generał broni). W latach 50. Rabin pomagał w kształtowaniu doktryny szkoleniowej IDF, a w latach 1959–1963 kierował Dyrekcją Operacyjną. W 1964 roku został mianowany szefem sztabu generalnego i nadzorował zwycięstwo Izraela w wojnie sześciodniowej w 1967 roku.

W latach 1968–1973 Rabin pełnił funkcję ambasadora Izraela w Stanach Zjednoczonych w okresie zacieśniania się relacji amerykańsko-izraelskich. W 1974 roku, po dymisji Goldy Meir, został mianowany premierem Izraela. Podczas swojej pierwszej kadencji Rabin podpisał tymczasowe porozumienie w sprawie Synaju i zarządził rajd na Entebbe. Zrezygnował z urzędu w 1977 roku w następstwie skandalu finansowego. Przez znaczną część lat 80. Rabin był ministrem obrony Izraela, w tym w czasie wybuchu pierwszej intifady.

W 1992 roku Rabin został ponownie wybrany na premiera, opierając swój program na poparciu dla procesu pokojowego między Izraelem a Palestyną. W ramach porozumień z Oslo podpisał kilka historycznych umów z kierownictwem palestyńskim. W 1994 roku Rabin, wraz ze swoim wieloletnim rywalem politycznym Szymonem Peresem oraz palestyńskim liderem Jasirem Arafatem, otrzymał Pokojową Nagrodę Nobla. W tym samym roku Rabin podpisał traktat pokojowy z Jordanią. W listopadzie 1995 roku został zamordowany przez Yigala Amira, ekstremistę sprzeciwiającego się warunkom porozumień z Oslo. Amir został skazany za morderstwo Rabina na dożywocie.

Rabin był pierwszym premierem Izraela urodzonym w tym kraju, jedynym premierem, który padł ofiarą zamachu, oraz drugim (po Levi Eshkolu), który zmarł podczas sprawowania urzędu. Rabin stał się symbolem izraelsko-palestyńskiego procesu pokojowego.