(Ian Hunter)

Ian Hunter Patterson (ur. 3 czerwca 1939) jest angielskim piosenkarzem, kompozytorem i muzykiem. Jest najbardziej znany jako wokalista zespołu rockowego Mott the Hoople, od jego powstania w 1969 roku do rozwiązania w 1974 roku, a także podczas reaktywacji grupy w latach 2009, 2013 i 2019. Hunter był muzykiem i autorem piosenek jeszcze przed dołączeniem do Mott the Hoople i kontynuował tę drogę po opuszczeniu zespołu. Rozpoczął karierę solową mimo problemów zdrowotnych i rozczarowania sukcesem komercyjnym, często współpracując z Mickiem Ronsonem, muzykiem towarzyszącym i aranżerem Davida Bowiego z okresu „The Rise and Fall of Ziggy Stardust and the Spiders from Mars”.

Mott the Hoople odniósł pewien sukces komercyjny i przyciągnął niewielką, lecz oddaną grupę fanów. Jako artysta solowy Hunter pojawiał się na listach przebojów z mniej znanymi, ale bardziej różnorodnymi utworami wykraczającymi poza nurt głównego nurtu rocka. Jego najbardziej znane solowe piosenki to „Once Bitten, Twice Shy”, później wykonana przez zespół Great White, oraz „England Rocks”, która została zmodyfikowana na „Cleveland Rocks”, a następnie wykonana przez The Presidents of the United States of America, stając się jednym z utworów przewodnich amerykańskiego serialu telewizyjnego „The Drew Carey Show”.

Powyższy opis pochodzi z artykułu w Wikipedii „Ian Hunter (singer)”, na licencji CC-BY-SA, pełna lista autorów dostępna jest w Wikipedii.