(Farouk Beloufa)

(Farouk Beloufa) - znany z pracy przy tego typu projektach:

Farouk Beloufa (فاروق بلوفة), urodzony w 1947 roku w Oued Fodda w Algierii, był algierskim krytykiem filmowym i reżyserem. Jest ojcem francusko-algierskiego filmowca i artysty wizualnego, Neïla Beloufy.

Farouk Beloufa studiował kinematografię w INC, algierskiej szkole filmowej, która szybko przestała istnieć, a następnie ukończył IDHEC w Paryżu. Uczęszczał również na kursy w École Pratique des Hautes Études w Paryżu pod kierunkiem Rolanda Barthes'a, gdzie obronił pracę na temat teorii filmu. Po powrocie do Algierii jego pierwsza duża produkcja, „Insurrectionnelle” (1973), została ocenzurowana, a jej 90-minutowa treść została przerobiona i wydana bez podpisu autora.

W 1979 roku ukazał się „Nahla”, jego jedyny pełnometrażowy film, który jest jednym z nielicznych algierskich dzieł podejmujących tematykę zagraniczną – w tym przypadku okres przed wybuchem wojny domowej w Libanie w 1975 roku. „W 1976 roku w Kairze pracowałem jako asystent Youssefa Shahine'a przy filmie 'Powrót syna marnotrawnego', kiedy to udało mi się wyrwać na trzy tygodnie do Bejrutu. Trwała wojna domowa, każdego dnia dochodziło do starć i śmierci, ale co dziwne, czułem, że oddycham, byłem nawet zafascynowany; to właśnie tam chciałem nakręcić swój film. Wróciłem do Algieru, by pisać i próbować przekonać innych. Podążył za mną producent, Laghouati, jeden z pierwszych liderów RTA (algierskiego radia i telewizji) po wojnie o niepodległość. 'Nahla' została ukończona w 1980 roku”. Zdjęcia do filmu realizowano w libańskiej stolicy w samym środku ulicznych walk. „Produkcja w Algierze nie chciała już brać odpowiedzialności za ryzyko na miejscu” – powiedział członek ekipy filmowej w wywiadzie dla Middle East Eye. „Zostaliśmy zdani na siebie pośród kul, ale to nasi libańscy przyjaciele artyści pomogli uratować film. Roger Assaf zaangażował swoją trupę do bezpłatnych występów, Ziad Rahbani zaoferował nam ścieżkę dźwiękową i aranżacje... Kręciliśmy, podczas gdy na ulicach świszczały kule”. Mimo to ten wyjątkowy film wciąż żyje dzięki festiwalom i platformie YouTube. Po powrocie do Algierii w 2010 roku, po niemal dwudziestu latach nieobecności, Beloufa odkrył, że „Nahla” nadal fascynuje, w tym młodsze pokolenie filmowców. Film został uznany przez Des Nouvelles Du Front, portal informacyjny poświęcony siódmej sztuce, za „jeden z najpiękniejszych sekretnych ogrodów algierskiego kina”.

W 2010 roku, korzystając z budżetu 2. Pan-Afrykańskiego Festiwalu w Algierze z 2009 roku, Farouk Beloufa przedłożył projekt filmu krótkometrażowego zatytułowany „Milczenie Sfinksa”. Projekt, przyjęty z opóźnieniem, pojawił się w zbiorczej produkcji dziesięciu reżyserów pod tytułem „Afryka widziana przez...”. Jednak produkcja tego filmu, która miała być trampoliną do projektu pełnometrażowego, przeciągała się w czasie i wiązała się z licznymi perypetiami z producentem. Farouk Beloufa znalazł się w trudnej sytuacji osobistej, przez pewien czas był zadłużony, a przede wszystkim posiadał nieopłaconych współpracowników. „Milczenie Sfinksa”, będące parabolą o nieudokumentowanym migrancie z Afryki, ukazuje okrucieństwa spotykające dziennikarza granego przez Lyèsa Salema. Film został ukończony i zaprezentowany dopiero w 2014 roku.

Farouk Beloufa zmarł 9 kwietnia 2018 roku w Paryżu.

Najważniejsze dzieła (Farouk Beloufa)

Cała filmografia (Farouk Beloufa)