(Virginia Davis) - znana z pracy przy takich projektach: «Vivacious Lady» (1938), «Blond niebezpieczeństwo» (1938),
Virginia Davis (31 grudnia 1918 – 15 sierpnia 2009) urodziła się w Kansas City w stanie Missouri. Jej ojciec był objazdowym handlarzem meblami i spędzał wiele czasu poza domem. Ponieważ mąż bywał nieobecny przez wiele tygodni, Margaret Davis, gospodyni domowa, skupiła całą swoją uwagę na córce; gdy Virginia miała zaledwie 2 lata, zaczęła zabierać ją na lekcje tańca i castingi do modelingu. Urokliwe dziecko z długimi lokami szybko zaczęło pojawiać się w reklamach emitowanych między filmami w lokalnych kinach. Virginia zapisała się również do szkoły dramatycznej Georgie Brown w Kansas City, gdzie uczyła się aktorstwa i tańca.
Latem 1923 roku 22-letni Walt Disney, ambitny, choć wciąż borykający się z trudnościami reżyser, zobaczył Virginię w reklamie w kinie w Kansas City i natychmiast postanowił ją zatrudnić. Szybko skontaktował się z Margaret Davis, która z niecierpliwością pragnęła rozwijać karierę córki. „Kraina cudów Alicji” (1923), pierwszy krótkometrażowy film z serii o Alicji, został nakręcony w domu państwa Davis w Kansas City; zarówno Margaret Davis, jak i Walt Disney pojawili się w nim w krótkich epizodach (co stanowiło pierwszy występ Disneya w jednej z jego własnych animacji).
Po zakończeniu zdjęć Disney wrócił do Hollywood i zaczął budować swoje filmowe imperium, mając przy sobie zaledwie czterdzieści dolarów i jeden krótki film z małą Virginią Davis w roli głównej. Rodzina Davis wkrótce dołączyła do Disneya w Hollywood, choć kariera córki nie była jedynym powodem przeprowadzki; Virginia chorowała na zapalenie płuc i zmagała się z innymi problemami zdrowotnymi, a lekarz przekonał jej rodziców, że w suchszym i cieplejszym klimacie poczuje się lepiej.
Virginia podpisała z Disneyem swój pierwszy kontrakt z wynagrodzeniem w wysokości 100 dolarów miesięcznie i zaczęła kręcić krótkometrażowe filmy o Alicji w pierwszym studiu Walta Disneya, które mieściło się w garażu jego wujka. Kamerzystą był jego brat, Roy O. Disney, a w wielu filmach pojawił się pies rodziny Disney, Peggy. Krótkometrażówki o Alicji stały się bardzo popularne, przynosząc Disneyowi pierwszy sukces na skalę ogólnokrajową. Jednak w miarę rozwoju serii Disney coraz bardziej interesował się aspektem animacji, co zminimalizowało udział Virginii w części aktorskiej; wystąpiła ona w zaledwie trzynastu odcinkach, zanim jej kontrakt został rozwiązany. Później brała udział w przesłuchaniach do roli głosu Śnieżki w filmie Disneya „Królewna Śnieżka i siedmiu krasnoludków” (1937), ale nie otrzymała tej roli, ponieważ jej matka nie zgodziła się na skromne wynagrodzenie.
Virginia zagrała w kilku drugoplanowych rolach w pełnometrażowych filmach, m.in. w „Harvey Girls” (1946), zanim porzuciła aktorstwo, aby zdobyć dyplom w New York School of Interior Design. Później została redaktorką magazynu „Living for Young Homemakers” w latach 50., a w latach 60. zaczęła pracować dla agentów nieruchomości w Connecticut, a później w Kalifornii.
W 1992 roku odnowiono zainteresowanie serią o Alicji. Virginia, mieszkająca na emeryturze w Montanie, była nagle oszołomiona liczbą fanów pragnących złożyć jej hołd i docenić niezwykłą rolę, jaką odegrała w narodzinach Walt Disney Studios. W 1992 roku była gościem honorowym Festiwalu Filmu Niemego w Pordenone we Włoszech, a w 1998 roku została wprowadzona do panteonu Disney Legends. Virginia stała się również bardzo aktywna w festiwalach filmu niemego oraz podczas wydarzeń w Disneylandzie i Walt Disney World.