(Katerina Gogou)

Katerina Gogou (gr. Κατερίνα Γώγου; 1940–1993) była grecką aktorką, poetką, autorką i anarchistyczną aktywistką. Urodziła się w 1940 roku podczas II wojny światowej i okupacji Grecji przez państwa Osi, przez co jej dzieciństwo nie było radosne. W dzieciństwie mieszkała ze swoim surowym ojcem, natomiast w okresie nastoletnim z matką. Grę w sztukach dla dzieci rozpoczęła w wieku 5 lat. Profesjonalny debiut teatralny miała w 1961 roku w zespole Dinosa Iliopoulosa w sztuce „Ο Κύριος πέντε τοις εκατό” (Pan pięć procent). Po raz pierwszy pojawiła się na ekranie w filmie „Ο άλλος” (Inny / Druga osoba). Większość filmów, w których wystąpiła, była produkcjami studia Finos Film. Zyskała szerszą rozpoznawalność dzięki rolom radosnych i beztroskich kobiet, m.in. w filmach „Το ξύλο βγήκε από τον παράδεισο” (Drewno wyszło z raju) oraz „Μια τρελή τρελή οικογένεια” (Szalona, szalona rodzina). Za rolę główną w filmie „Το βαρύ πεπόνι” (Ciężki melon – w języku greckim jest to idiom odnoszący się do kogoś, kto próbuje sprawiać wrażenie „macho”), w reżyserii Pavlosa Tasiosa, otrzymała nagrodę dla najlepszej aktorki na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Salonikach. Jako poetka była znana z rewolucyjnego i agresywnego stylu pisania. Była anarchistką, a jej tożsamość polityczna często odzwierciedlała się w wierszach, takich jak „Υπερασπίζομαι την Αναρχία” (Bronię anarchii) czy „Εμένα οι φίλοι μου είναι μαύρα πουλιά” (Moimi przyjaciółmi są czarne ptaki). Napisała również kilka książek, z których jedna, „Τρία κλικ αριστερά” (Trzy kliknięcia w lewo), została w 1983 roku przetłumaczona na angielski przez Jacka Hirschmana i wydana przez Night Horn Books w San Francisco, a w 2018 roku na turecki przez autora Mahira Erguna i wydana przez Belge International Publishing House w Stambule.

Katerina Gogou aktywnie uczestniczyła w ruchu anarchistycznym, szczególnie w ateńskiej dzielnicy Exarcheia. Wspierała więźniów politycznych o przekonaniach anarchistycznych i brała udział w ruchach na rzecz ich uwolnienia. Kilkakrotnie była aresztowana; jeden z tych razów wynikał z podejrzeń o udział w morderstwie dwóch policjantów dokonanym przez Rewolucyjną Organizację 17 Listopada, jednak została uniewinniona. Miała złe relacje z policją, składając skargę po tym, jak została zaatakowana przez funkcjonariuszy podczas protestu.

Była mężatką, wyszła za reżysera filmowego Pavlosa Tassiosa, z którym miała córkę. W późniejszym okresie życia zmagała się z uzależnieniem od alkoholu i narkotyków. W październiku 1993 roku znaleziono ją martwą w jej mieszkaniu; przyczyną śmierci była przedawkowanie narkotyków.

(Źródło: Wikipedia)