(Jean Lartéguy)

(Jean Lartéguy) - Novel znany z pracy przy tego typu projektach: «Lost Command» (1966), «Wojna w Algierze» (1966),

Jean Lartéguy (5 września 1920 w Maisons-Alfort – 23 lutego 2011) był pseudonimem Jeana Pierre’a Luciena Osty’ego, francuskiego pisarza, dziennikarza i byłego żołnierza.

Larteguy’emu przypisuje się pierwsze przedstawienie scenariusza „tykającej bomby” w kontekście tortur w jego powieści z 1960 roku „Les centurions”.

Lartéguy urodził się w rodzinie, którą określał jako „jedną z tych rodzin ubogich górskich chłopów, których nazwiska znajdują się na pomnikach wojennych, ale nie w książkach historycznych”, w Maisons-Alfort, Val-de-Marne. Zarówno jego ojciec, jak i wujek służyli w I wojnie światowej. Wraz z krajem podbitym przez Niemców, Lartéguy uciekł z Francji do Hiszpanii w marcu 1942 roku. Pozostał tam przez dziewięć miesięcy i spędził czas w hiszpańskim więzieniu frankistowskim, zanim dołączył do Wolnych Sił Francuskich jako oficer w 1. Grupie Komandosów (1er groupe de commandos). Podczas wojny walczył we Włoszech, Wogezach i Belfort we Francji oraz w Niemczech. Pozostał w czynnej służbie przez siedem lat, aż do uzyskania stopnia kapitana w rezerwie, aby rozpocząć karierę dziennikarską. Lartéguy otrzymał liczne odznaczenia wojskowe, w tym Legię Honorową, Krzyż Wojenny 1939-1945 oraz Krzyż Wojenny T.O.E.

Po zakończeniu służby wojskowej Lartéguy pracował jako korespondent wojenny, zwłaszcza dla magazynu Paris Match. Relacjonował konflikty w Azerbejdżanie, Korei, Ziemi Świętej, Indochinach, Algierii i Wietnamie. W pogoni za materiałem na początku wojny koreańskiej Lartéguy zgłosił się na ochotnika do Francuskiego Batalionu i został ranny przez granat przeciwnika podczas bitwy o Heartbreak Ridge. W Ameryce Łacińskiej relacjonował różne rewolucje i powstania, a w 1967 roku spotkał Che Guevarę krótko przed jego schwytaniem i egzekucją. W lipcowym numerze Paris Match z 1967 roku Lartéguy napisał obszerny artykuł zatytułowany „Les Guerilleros”, w którym napisał: „W czasie, gdy kubańscy rewolucjoniści chcą tworzyć Wietnamy na całym świecie, Amerykanie ryzykują znalezienie własnej Algierii w Ameryce Łacińskiej”.

W 1955 roku otrzymał nagrodę Albert Londres dla dziennikarstwa.

Jego doświadczenia jako żołnierza i korespondenta wojennego wpłynęły na jego twórczość. Do najbardziej podkreślanych tematów w jego pismach należą dekolonizacja, nacjonalizm, ekspansja komunizmu, sytuacja powojennej francuskiej społeczności oraz bezblaskowy charakter wojny. Jego powieść „Les chimères noires” przywołuje rolę Rogera Trinquiera podczas kryzysu w Katandze. Opublikowana w 1963 roku żywo przedstawia chaos wojny domowej w Kongu po zabójstwie Patrice’a Lumumby oraz konflikt między rządem separatystycznym Moise Tshombe i Siłami Narodów Zjednoczonych. Powieść jest bardzo krytyczna wobec kolonializmu belgijskiego i jest również wiarygodnym wyrazem europejskich poglądów na Afrykę Środkową po uzyskaniu niepodległości. Wiele tytułów jego książek zostało przetłumaczonych na język angielski, a najbardziej udanymi były jego serie o wojnie algierskiej: „The Centurions” i „The Praetorians”. Ta pierwsza została zaadaptowana do filmu w 1966 roku, zatytułowanego „Lost Command” z Anthony Quinnem w roli głównej. Obie zostały zinterpretowane jako powieści kluczowe gloryfikujące weteranów wojny w Wietnamie głęboko zaangażowanych w politykę algierską, takich jak Marcel Bigeard i Jacques Massu.

Najważniejsze dzieła (Jean Lartéguy)

Cała filmografia (Jean Lartéguy)