(Bertrand Cantat)

(Bertrand Cantat) - znany z pracy przy tego typu projektach: «Holy Motors» (2012), «Holy Motors» (2012),

Bertrand Cantat (ur. 5 marca 1964) to francuski autor tekstów, piosenkarz i muzyk, znany jako były lider zespołu rockowego Noir Désir. W 2003 roku został bezsprzecznie uznany za winnego i skazany za zabójstwo (”zabójstwo z zamiarem ewentualnym” – dolus eventualis) francuskiej aktorki Marie Trintignant, do którego doszło w pokoju hotelowym w Wilnie. Cantat powrócił do Noir Désir po zwolnieniu z więzienia w 2007 roku, grając z zespołem do jego rozwiązania w 2010 roku. Następnie utworzył duet muzyczny z Pascalem Humbertem, nazywając się Détroit.

Cantat urodził się w Pau, w Pirenejach Atlantyckich. Syn oficera marynarki wojennej, spędził dzieciństwo w Hawrze. Jego rodzina przeprowadziła się, gdy był nastolatkiem, do Bordeaux. W liceum Saint-Genès poznał Denisa Barthe, Serge’a Teyssot-Gay i Frédérica Vidalenca, którzy wkrótce zostali członkami jego zespołu.

U szczytu sukcesu Noir Désir w latach 90. XX wieku, Cantat był prominentną postacią francuskiej muzyki. Noir Désir jest uważany za zespół „który zapisał się w historii francuskiej sceny rockowej przez trzy dekady”. Był znany z jakości swoich tekstów, charyzmy i występów na żywo, często porównywanych do Jima Morrisona z The Doors.

W 1997 roku Cantat poślubił Krisztinę Rády, scenografkę pochodzenia węgierskiego, z którą miał dwoje dzieci: Milo, urodzonego w 1998 roku, i Alice, urodzoną w 2003 roku.

W 2002 roku Cantat rozpoczął romans z francuską aktorką Marie Trintignant po spotkaniu na jego koncercie. W 2003 roku oboje byli w Wilnie na Litwie, gdzie Trintignant kręciła film telewizyjny „Colette, une femme libre”.

27 lipca lokalne władze odebrały telefon od brata Trintignant, Vincenta, do hotelowego pokoju w Wilnie, gdzie przebywali Cantat i Trintignant. Zgodnie ze słowami Cantata, poprzedniej nocy Trintignant otrzymała wiadomość tekstową od swojego oddzielonego męża, Samuela Benchetrita i rozpoczęła z nim kłótnię. W pierwszych rozmowach z władzami Cantat twierdził, że stała się agresywna i w odpowiedzi uderzył ją, przypadkowo powodując, że upadła i uderzyła głową o kaloryfer. Twierdził, że położył ją do łóżka około godziny 1 w nocy i zadzwonił do jej byłego męża po poradę w sprawie związku. Następnie zadzwonił po Vincenta. Po przeanalizowaniu sytuacji i zdając sobie sprawę, że się nie obudzi, Vincent postanowił wezwać policję.

Trintignant została zabrana do lokalnego szpitala, gdzie przeszła dwie operacje. Po czterech dniach, poważnie ranna i wciąż w głębokiej śpiączce, jej rodzice przetransportowali ją z powrotem do Paryża. Zmarła następnego dnia, 1 sierpnia, na obrzęk mózgu. Trintignant miała 41 lat w momencie śmierci i pozostawiła czworo młodych synów. Cantat został zatrzymany przez policję po ich przybyciu, gdzie przedstawił swoje początkowe twierdzenia o wypadku.

Badanie pośmiertne wykazało, że Cantat zadał Trintignant dziewiętnaście ciosów w głowę, powodując nieodwracalne uszkodzenie mózgu. Oddzielne francuskie śledztwo ustaliło, że zmarła w wyniku gwałtownego potrząsania i poważnych, powtarzających się uderzeń.

W marcu 2004 roku Cantat został skazany przez Sąd Rejonowy w Wilnie na mocy artykułu 129 Kodeksu Karnego Litwy na osiem lat więzienia za zabójstwo, popełnione z zamiarem ewentualnym (dolus eventualis). Cantat odbył cztery lata z ośmioletniego wyroku w więzieniu. Cantat został zwolniony z francuskiego więzienia na warunkowe zwolnienie w październiku 2007 roku. Jego status zwolnienia warunkowego został zniesiony w 2010 roku.

Źródło: Artykuł „Bertrand Cantat” z Wikipedii w języku angielskim, na licencji CC-BY-SA 3.0.

Najważniejsze dzieła (Bertrand Cantat)

Cała filmografia (Bertrand Cantat)