(Marie Rosůlková) - znana z pracy przy takich projektach: «The Cremator» (1969), «Palacz zwłok» (1969), «Gabriela» (1942), «Gabriela» (1942), «Vzhůru nohama» (1939),
Marie Rosulková (17 grudnia 1901, Pilzno – 15 maja 1993, Praga) była czeską aktorką. Grała w teatrze od 19 do 91 roku życia. Jako urzędniczka bankowa, prywatnie uczyła się od Marie Laudovej-Hořicovej.
Od 1921 roku profesjonalnie występowała w teatrach w Pilźnie, Czeskich Budziejowicach oraz w Zemskim divadle (1931-1933) w Brnie. Od początku grała raczej role dam i doświadczonych kobiet niż naiwnych dziewcząt (Frank Wedekind: Lulu, Czeskie Budziejowice, 1924, role i epizody w głowie stacji, Bar i wiele innych).
Krótko występowała w zespole Vlasty Buriana, a w latach 1934-1949 pracowała w Teatrze Vinohrady, natomiast od 1950 do 1982 roku występowała na deskach Praskich Teatrów Miejskich. Otrzymała tam role charakterystyczne, wzbogacone jej skłonnością do łagodnej parodii (królowa hiszpańska Maria Luisa, Frank Tetauer: Don Manuel i Marie Luisa).
W 1960 roku stworzyła postać włoskiej matrony Filumeny Marturano w tej samej komedii Eduarda De Filipa. W swoich wczesnych latach jej życiową rolą była ekscentryczna, ale przede wszystkim łagodna i mądra Toula Maude, główna bohaterka udanej komedii "Harold i Maude" (1976).
Pierwsze role filmowe miała pod koniec lat 30. XX wieku, ale największą popularność przyniosły jej w latach 70. komediowe role babć i ekscentrycznych starszych kobiet. W takich rolach występowała również w telewizji. Najbardziej znana jest jej rola babci, autorki detektywistycznej w serialu „Taka normalna rodzina”.
25 lutego 1948 roku podpisała apel wzywający do poparcia prokomunistycznego przejęcia władzy, krok wstecz popierający przewrót komunistyczny. W 1966 roku została uhonorowana tytułem Zasłużonego Artysty.
Została pochowana na Cmentarzu Vyšehrad w specjalnym dziale przeznaczonym dla sióstr zakonnych (wschodnia strona przy wejściu).
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii.