(T.E. Lawrence)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Podpułkownik Thomas Edward Lawrence, CB, DSO (16 sierpnia 1888 – 19 maja 1935), znany zawodowo jako T. E. Lawrence, był oficerem brytyjskiej armii, zasłyniętym przede wszystkim z pełnienia roli łącznika podczas powstania arabskiego przeciwko panowaniu tureckiemu w latach 1916–18. Niezwykły zakres i różnorodność jego działań i kontaktów, a także umiejętność plastycznego opisywania ich w pismach, przyniosły mu międzynarodową sławę jako Lawrence z Arabii – tytuł spopularyzowany przez film z 1962 roku, oparty na jego działaniach podczas I wojny światowej.

Lawrence urodził się w sierpniu 1888 roku w Tremadog w Walii jako nieślubne dziecko sir Thomasa Chapmana i Sarah Junner, guwernantki, która sama była osobą nieślubną. Chapman opuścił żonę, by zamieszkać z Junner, i przybrali oni nazwisko Lawrence. Latem 1896 roku państwo Lawrence przeprowadzili się do Oksfordu, gdzie w latach 1907–1910 Lawrence studiował historię w Jesus College, kończąc studia z wyróżnieniem (First Class Honours). Został czynnym archeologiem na Bliskim Wschodzie, pracując z Davidem George’em Hogarthem i Leonardem Woolleyem przy różnych wykopaliskach. W styczniu 1914 roku, po wybuchu I wojny światowej, Lawrence został włączony do brytyjskich struktur wojskowych, aby przeprowadzić rozpoznanie militarne pustyni Negew podczas prowadzenia badań archeologicznych.

Wizerunek publiczny Lawrence’a był częściowo efektem sensacyjnego reportażu amerykańskiego dziennikarza Lowella Thomasa z powstania, a także autobiograficznej relacji Lawrence’a pt. „Siedem filarów mądrości” (1922).

 

Powyższy opis pochodzi z artykułu w Wikipedii pt. T. E. Lawrence, na licencji CC-BY-SA, pełna lista autorów dostępna w Wikipedii.