Dave Fleischer (Dave Fleischer)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii.

David "Dave" Fleischer (14 lipca 1894 – 25 czerwca 1979) był amerykańskim reżyserem i producentem filmów animowanych, najbardziej znanym jako współwłaściciel Fleischer Studios wraz ze swoim starszym bratem Maxem Fleischerem. Był rodowitym Nowojorczykiem.

Około roku 1913-1914 Dave rozpoczął pracę jako montażysta filmów w amerykańskiej filii Pathé, francuskiej firmy, która w pierwszych dekadach XX wieku była największą firmą produkcyjną i dystrybucyjną filmów oraz największym producentem sprzętu filmowego.

Dave Fleischer był znany w początkowym okresie działalności braci jako model rotoskopowy dla ich pierwszej postaci, Koko Clowna. Został później reżyserem, a następnie producentem produkcji studia. Chociaż jest wymieniany jako "reżyser" każdego filmu wydanego przez studio Fleischerów od 1921 do 1942 roku, to główni animatorzy faktycznie pełnili obowiązki reżyserskie, a Fleischer pełnił głównie funkcję producenta. Wśród serii animowanych, nad którymi Fleischer nadzorował w tym okresie, znalazły się Talkartoons, Betty Boop Cartoons, Popeye the Sailor, Color Classics i kilka innych; Popeye stał się głównym rywalem Myszki Miki. Nadzorował również dwa pełnometrażowe filmy animowane wydane przez Paramount Pictures, Podróże Guliwera (1939) i Pan Robak idzie do miasta (1941). Zadłużenie Fleischer Studios wobec Paramount za budżety tych filmów, pogłębione brakiem sukcesu kreskówek studia niebędących z Popeye, zostało wezwane przez Paramount; zmusiło to braci do przekazania studia Paramount 24 maja 1941 roku. Jednak obaj mogli jeszcze przez pewien czas pozostać na czele Fleischer Studios.

Paramount poprosił Fleischera o wprowadzenie popularnego komiksowego bohatera Supermana do serii animowanej. Wysokobudżetowa seria o Supermanie stała się najpopularniejszą kreskówką w późnym okresie istnienia Fleischer Studios. Jednak stosunki między Davem a Maxem pogarszały się. Konflikt zaczął się tlić, gdy żonaty Dave rozpoczął w 1938 roku romans z sekretarką w Miami, po czym nastąpiły kolejne osobiste i zawodowe spory.

W kwietniu 1942 roku Fleischer, nie mogąc już współpracować z bratem, odszedł z firmy, aby zostać prezesem Screen Gems w Columbia Pictures, chociaż pozostał współmenedżerem Fleischer Studios, aż Paramount zreorganizowało studio w maju 1942 roku po wygaśnięciu kontraktów Maxa i Dave'a. Studio, teraz w całości należące do Paramount, zostało zreorganizowane jako Famous Studios, choć nazwa ta została oficjalnie przyjęta dopiero w maju 1943 roku.

W późnych latach 40. Fleischer przeniósł się do Universal, gdzie został ekspertem od efektów specjalnych i ogólnym rozwiązywaczem problemów, pracując przy filmach takich jak Francis (1950), Ptaki (1963) i Thoroughly Modern Millie (1967).

Fleischer zmarł na udar 25 czerwca 1979 roku w Woodland Hills w Kalifornii, po ponad dekadzie spędzonej na emeryturze.