(Freddy Buache)

Freddy Buache (29 grudnia 1924 – 28 maja 2019) był szwajcarskim dziennikarzem, krytykiem filmowym i historykiem kina. W latach 1951–1996 pełnił funkcję dyrektora Szwajcarskiego Archiwum Filmowego (fundacji zajmującej się konserwacją i badaniem filmów oraz kinematografii). Był również privatdozentem na Uniwersytecie w Lozannie.

Urodził się w Lozannie w Szwajcarii, a wczesne dzieciństwo spędził w Villars-Mendraz w kantonie Vaud, gdzie jego rodzice prowadzili Café de la Poste. Rodzina przeprowadziła się do Lozanny w 1933 roku, gdzie Buache uczęszczał później do Collège Scientifique. Spotkanie z Henrim Langloisem w 1945 roku podczas międzynarodowej konferencji filmowej w Bazylei doprowadziło do założenia w 1946 roku, wraz z innymi entuzjastami kina, pierwszego klubu filmowego w Lozannie.

W 1948 roku Buache i Charles Apothéloz przygotowali dla Société de Belles-Lettres adaptację sceniczną scenariusza filmowego Jeana-Paula Sartre'a zatytułowanego „Les Faux Nez” (Fałszywe nosy). Sztuka została wystawiona przez amatorską trupę teatralną Apothéloza w Théatre de l'Atelier w Lozannie w dniach 22 i 23 czerwca 1948 roku jako zgłoszenie konkursowe. Buache wcielił się w rolę Księcia. Zespół Apothéloza przyjął nazwę „La Compagnie des Faux-Nez” na cześć sztuki, a podziemna, dawna piwnica winna, w której wystawiali oni swoje spektakle po przejściu na profesjonalizm, do dziś nazywana jest „Le Caveau des Faux-Nez”.

Jako niezależny dziennikarz Buache pisał felietony o kinie dla „Nouvelle Revue de Lausanne” w latach 1952–1959, a od 1959 roku dla „Tribune de Lausanne”, która później przekształciła się w „Le Matin”. Jego stałe kontakty z założycielami Cinémathèque Française, Henrim Langloisem oraz reżyserem Georgesem Franju, zaowocowały powstaniem analogicznej szwajcarskiej instytucji: w 1950 roku Buache był jednym z dziesięciu współzałożycieli Szwajcarskiego Archiwum Filmowego (fr: Cinémathèque Suisse), fundacji poświęconej konserwacji i badaniu filmów oraz kinematografii. Pełnił funkcję dyrektora od 1951 do 1996 roku, a następnie został przewodniczącym jej rady. Jego następcą został Hervé Dumont, który przejął około 65 000 kopii filmów zgromadzonych w czasie dyrekcji Buache.

W latach 1967–1970 Buache był współdyrektorem Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Locarno (razem z Sandro Bianconim), a w 1973 roku pełnił funkcję wiceprzewodniczącego jury na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Berlinie.

W 1955 roku Buache współtworzył krótkotrwały marksistowski czasopismo „Clartés” wraz z Rolandem Barthes'em i innymi autorami. Sympatyzował również z ruchem niepodległościowym Algierii, wyświetlając w Szwajcarskim Archiwum Filmowym (dla zaproszonej publiczności) szereg filmów Tymczasowego Rządu Republiki Algierii (GPRA). W dość konserwatywnej atmosferze politycznej Szwajcarii lat 50. i początku 60. jego recenzje filmów z Niemiec Wschodnich z Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Karlowych Warach w 1964 roku wywołały ataki w prawicowych pismach, takich jak „Bulletin National d'Information”, które zarzuciły mu „podłą stronniczość, nieszczerość i wulgarność”. W wywiadzie z 1987 roku wyraził nadzieję, że wciąż wyznaje lewicowe poglądy.

Ożenił się z francuską dziennikarką i krytyczką sztuki Marie-Magdeleine Brumagne (8 lipca 1920 – 10 listopada 2005); poznali się w 1951 roku. Zmarł w maju 2019 roku w wieku 94 lat.