(Kepa Amuchastegui)

Kepa Amuchástegui Eloizaga (Bogota, 9 grudnia 1941 – tamże, 27 maja 2025) był kolumbijskim aktorem, scenarzystą i reżyserem.

Urodził się 9 grudnia 1941 roku w Bogocie jako syn imigrantów baskijskich. Studiował architekturę na Universidad de los Andes, gdzie dołączył do uniwersyteckiej grupy teatralnej, a później został jej dyrektorem. Choć ukończył studia z architektury, zdecydował się nie składać pracy dyplomowej i nie uzyskać tytułu, woląc poświęcić się aktorstwu. Studiował aktorstwo w Paryżu w Université Internationale du Théâtre, po czym pod koniec 1968 roku wrócił do Kolumbii i założył teatr La Mama. Później ponownie wyjechał za granicę, gdzie szkolił się i pracował z Royal Shakespeare Company w Londynie, zanim w 1971 roku powrócił do ojczyzny.

Amuchástegui poświęcił teatrowi kilka dekad i początkowo niechętnie wchodził w świat telewizji. W wieku 42 lat zadebiutował w TV w produkcji La pezuña del diablo (1983), a od tego czasu budował długą karierę artystyczną jako aktor, reżyser i scenarzysta. W teatrze wyróżnił się rolą w sztuce Kto się boi Virginii Woolf? (1983), którą uważał za jeden ze swoich najbardziej zapadających w pamięć występów, a w telewizji rolą w serialu Camelias al desayuno (1985) w reżyserii Bernardo Romero Pereiro. Jako reżyser zyskał uznanie dzięki pamiętnym serialom, takim jak La casa de las dos palmas (1990), a jako scenarzysta m.in. przy produkcjach El Divino (1987), Garzas al amanecer (1989) i Perfume de agonía (1997). Międzynarodową sławę przyniosła mu rola Roberto Mendozy w hitowej telenoweli Yo soy Betty, la fea (1999–2001). Do jego ostatnich projektów należały produkcje dla platform cyfrowych, takich jak Bolívar (2020) dla Netflix i Caracol Televisión, w którym wcielił się w postać rzemieślnika Gervasio, oraz kontynuacja Betty la fea: la historia continúa (2024–) dla Amazon Prime, gdzie ponownie pojawił się jako Roberto Mendoza w sekwencjach retrospekcji i materiałach archiwalnych. W 2021 roku otrzymał nagrodę India Catalina za całokształt twórczości w uznaniu dla jego kariery artystycznej.

W 2024 roku Amuchástegui stał się bohaterem nagłówków prasowych, gdy w mediach społecznościowych i wywiadach wyznał, że mimo długiej kariery boryka się z problemami finansowymi i szuka pracy, ponieważ nie posiada emerytury, a obsadzano go jedynie w rolach tymczasowych lub drugoplanowych. Kontynuował pisanie, choć jego scenariusze nie wzbudziły jeszcze zainteresowania stacji telewizyjnych. W późniejszych latach dzielił się swoimi doświadczeniami na kanale w serwisie YouTube. W kwietniu 2025 roku ogłosił, że musi zrezygnować z głównej roli w sztuce teatralnej El Padre z powodu problemów z układem moczowym, po operacji przebytej w grudniu 2024 roku, z której rekonwalescencja przebiegała wolniej niż oczekiwano. Zmarł 27 maja 2025 roku o godzinie 23:11 w wieku 84 lat z powodu raka pęcherza moczowego, co potwierdził jego zespół na oficjalnym koncie na Instagramie.